Φιλοσοφική συνωμοσιολογία: Φρενοκομεία



Να καταγγέλεις την εγκληματική ανοησία στα σανατόρια, είναι μάταιο. Οι γιατροί δεν καταλαβαίνουν τίποτα και οι νοσοκόμοι έχουν την ποιότητα του κρεωπόλη και του σεκιουριτά. Ανθρώπους που μαντρώνουν τους προβληματικούς δικούς τους στα φρενοκομεία και τους αφήνουν στο έλεος των σφαχτών ψυχής τε και πνεύματος, τους κυρήττω ανελέητα... δολοφόνους. Ή καλύτερα, θρεφτάρια Α/Α.  Βοοειδή.
Το μότο τους είναι: «Ας αναλάβει ο γιατρός να τους λύσει το πρόβλημα, ας συμμετέχει εκείνος στο δράμα τους. Εγώ δεν μπορώ να λύνω μυστήρια και γρίφους. Δεν μπορείς να ζεις χωρίς τη Σούλα; Μπες στο φρενοκομείο και θα σου τη στρώσουνε τη γούνα, θα την ξορκίσουνε τη Σούλα»

――――

Τι; Δεν θες να φας, κύριε, επειδή είσαι απελπισμένος και μελαγχολικός; Πού είναι ο σωλήνας από τη μύτη στο στομάχι; Να δεις πώς θα σου φύγει η μελαγχολία με μιας (και θα αντικατασταθεί από μιαν άλλη).

――――

Τόσοι παλαβοί που «ακούνε φωνές»... δεν μπορεί... υποψιάζομαι πως υπάρχουν ψυχίατροι εγγαστρίμυθοι, που σου μαθαίνουν στο τσατ πατ να ακούς ξένες φωνές. Μπορεί μάλιστα να τους πληρώνουν κάποιοι γι' αυτό (συνωμοσιολογία)

――――

Άσχετο, αλλα για να μην το ξεχάσω: Μετατρέψτε τις στέπες, τις ερήμους, τους βάλτους σε καλλιεργήσιμη γη.
Όμως υπάρχουν εκείνοι οι υποκριτές, που πενθούν τον χαμένο ρομαντισμό του άγριου τοπίου.


Άνα Ζουμάνη

Φωτογραφία: Αριστοτέλης Γραμματικάκης
SHARE

Άνα Ζουμάνη

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image