Μα πού πήγαν οι ρομαντικοί;




-Αγαπημένη φιλενάδα, χθες το απόγευμα έγινα μάρτυρας μιας υπέροχης και πολύ ρομαντικής σκηνής.

-Τι είδες πάλι Άνα;

-Καθόμουν σε ένα μοναχικό καφέ και στις επτά ακριβώς μπήκε ένα ζευγάρι μέσα και παρήγγειλε καφέ. Μετά έφαγαν κάτι και η κοπέλα άρχισε να λέει στο αγόρι της πως είναι μια πολυ ικανή χορεύτρια και πως μπορεί να πηδήξει πάνω από το κεφάλι του χαμογελώντας. Εκείνος έκανε κάμποσα περιπαιχτικά σχόλια επ' αυτού και εκείνη κάποια στιγμή έκλεισε τα μάτια της και ακούμπησε το κεφάλι της στο ώμο του.  Τότε το αγόρι, εκμεταλλευόμενο την ευκαιρία έχωσε γρήγορα στην τσέπη του το κουταλάκι από το οποίο εκείνη έγλειψε τον καφέ της (το βρακί της δεν ήταν διαθέσιμο εκείνη την στιγμή).  Αργότερα σηκώθηκαν για να φύγουν και μόλις βγήκαν στο δρόμο, εκείνη άρχισε να σβουρνάει κάτι πανέμορφες πιρουέτες και ξαφνικά έκανε ένα απίστευτο άλμα και πέρασε πάνω από το κεφάλι του με άνεση και χαμογελώντας.

-Τι εξεζητημένα βιώματα που κάνεις, βρε Άνα. Αλλά γιατί πάντα εσύ και εμείς ποτέ;

-Τα βιώνω επειδή τα φτιάχνω.

-Τι έκανε λέει; Είσαι μια απατεώνισσα, μια ψεύτρα; Πρόκειται για εφευρέσεις δηλαδή;

-Τι εφευρέσεις καλέ; Δεν μπορούμε να επινοήσουμε τίποτε που οιονεί δεν υπάρχει ήδη. Τα πάντα, όλα, προυπήρχαν του ανθρώπου. Πόσα αγόρια άραγε θέλουν να παίρνουν μαζί τους, στην αβεβαιότητα, ένα κρυφό αναμνηστικό της αγαπημένης τους,  όμως ντρέπονται για το ρομαντισμό και την ξεχειλισμένη από λαχτάρα καρδιά τους;  Και πόσα κορίτσια άραγε θέλουν να κάνουν φανταστικές πιρουέτες και υπερβατικά άλματα για να γοητεύσουν το αγαπημένο τους αγόρι;  Όμως κι εκείνα ντρέπονται για το ρομαντισμο τους. Και είναι και εκείνες, οι φεμινίστριες που υπαγορεύουν στις χοντρές να τρώνε... και σε όποιον αρέσουν...

- Έχεις δίκιο. Πού πήγαν άραγε οι ρομαντικοί;

- Ξέρω εγώ; Στις σκηνές, στα βιβλία, τους πάτησε το τρένο.
Γι΄αυτό υπάρχουμε εμείς οι ψεύτες,  για να θυμίζουμε στους ανθρώπους τα ξεχασμένα ιδανικά.



Ανα Ζουμάνη



SHARE

Άνα Ζουμάνη

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image