Στα παπάρια μου.... (Ποιητής Μισογύνης)











Όταν είσαι σωματικά πολύ... πολύ άρρωστος - έτσι, τσαλακωμένος, τότε γίνεσαι ένας «φυσιολογικός άνθρωπος».
Κατεβαίνεις στο «γενικό μέτρο»... και τότε αντιλαμβάνεσαι πόσο απαίσιο είναι αυτό...
Δεν μπορείς να πέσεις εκκεντρικά στα πόδια της ιδανικής γυναίκας και να της πεις «θέλω να γαμηθούμε» ρισκάροντας την κλωτσιά στ' αρχίδια.
Επιθυμείς μια «σύντροφο», μια «καλή γυναίκα». Πλέον δεν υπάρχουν περιθώρια για ψυχικές πολυτέλειες.
Τα λιβάδια γκρίζωσαν και στα γυμνά δέντρα πεθαίνουν και οι τελευταίες «φουντίτσες» σαν ερωμένες που απογοητεύτηκαν. Δε με γοητεύουν πια.
Λες: «Πολύ όμορφα, 30  μπάνια και 50 μασάζ, σκατά βοήθησαν»
Και τώρα έρχεται ο χειμώνας  και με προσβάλει.
Παλιά τον τραγουδούσα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου... και τώρα ακόμη και τα ραπανάκια μου προκαλούν κλανίδια
Στα παπάρια μου ο χειμώνας!;


Ποιητής Μισογύνης


painting, Franz von Stuck

SHARE

Άνα Ζουμάνη

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image