Το Βατερλώ μου




Ο ήλιος δύει πάνω  από εκατοντάδες ακατανόμαστα πράγματα, δύει πάνω από την ακρωτηριασμένη μέρα μου.
Οι ελπίδες μου ήταν τόσο γελοίες και αβάσιμες, όσο και οι σχεδόν παρανοϊκές απελπισίες μου.
Σε θάλασσα θρασύτατης και ηλιθιοτάτης υποκρισίας προσπαθούσα όλη μέρα - επιδέξια, ή αδέξια - να κολυμπήσω μαζί με τους άλλους ανόητους, που μόνο με φαινομενικό θάρρος έχουν εξοπλιστεί γι' αυτήν τη μη-ζωή.
Η νύχτα με βρίσκει στο Βατερλώ μου, στα δικά μου μίκριστα σχέδια ζωής.
Το κρεβάτι με περιμένει με αγάπη προφανώς, δηλαδή μισός θάνατος, η ένα τέταρτο.
Κάποιοι πετυχαίνουν - αλλά τι - τίποτα.
Το δικό σου εσωτερικό δεν το χτίζει κανένας, αντίθετα, το γκρεμίζει.
Κι όποιος έχει τη δύναμη να χτίσει τον εαυτό του, πρέπει πρώτα να γκρεμίσει όλους τους άλλους που τον εμποδίζουν.
Το μαύρο μου φόρεμα δεν είναι απλώς το μαύρο μου φόρεμα. Το μαύρο μου φόρεμα θα είναι η άθλια, ταφική ενδυμασία μου.
Πρέπει να είμαι αυτή που είμαι και ποτέ αυτή που ύπουλα οι άλλοι θέλουν να είμαι.
Εκείνοι θέλουν να φορώ το κοστούμι της δική τους ματαιοδοξίας, το κοστούμι της δικής τους αποτυχίας, για να μη νιώθουν γελοίοι μπροστά μου.
Ευλογημένοι εκείνοι που πήγαν με κουρέλια στον τάφο και τώρα γελάνε μαζί μας.
(Υπέκυψες κι εσύ Λεχάρ*, ε;)
Αλλά το βράδυ με ξεντύνει από όλες τις «αξιοπρέπειες» τής ημέρας και τής ζωής.
Και είναι και εκείνος που εξαπατάται  από τις ανουσιότητες της ζωής.
Ποιον θα ξεγελάσει; Τη γυναίκα του; Τα παιδιά του; Την ερωμένη του; Τους γονείς του;
Το ψεύτικο γέλιο του τον προδίδει.
Και η χαρά του είναι διαβολική, γιατί μπορεί ήδη, κάπου, να καραδοκεί ο τραγικός καρκίνος της γλώσσας, π.χ
Η νύχτα είναι το Βατερλώ σου, όσο καλοχτενισμένος κι αν είσαι.
Ό, τι δεν ήσουν, δεν είσαι και δεν πρόκειται να γίνεις, θα σου φέρει την φρίκη...τη νύχτα


Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα


Λεχάρ: Αυστριακός μουσικοσυνθέτης που έδινε κονσέρτα για το Χίτλερ, με το φράκο  με το οποίο αργότερα κηδεύτηκε 
Χαρακτικό, Μαξ Κλίνγκερ

SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image