Ακόνιτον το ναπίδιον - (Ο ποιητής μισογύνης)





Το σώμα μου πονά.
Πάνω στην τελευταία απελπισία μου άρχισα να παίρνω το Ακόνιτον το ναπίδιον.
Πριν 4 μήνες το είδα να ανθίζει στο δρόμο για τη λίμνη, στο δρόμο για το βουνό. Παντού το είδα να ανθίζει.
Παντού έβλεπα τα δηλητηριώδη ορεινά λουλούδια, συχνά τόσα πολλά μαζί που θύμιζαν «φυτείες».
Περιέργως δεν μπορούσα να τραβήξω τα μάτια μου από πάνω τους, σα να διαισθανόμουν πως σύντομα θα τα κατάπινα σε μορφή μικροσκοπικών, ημιδιαφανών σφαιριδίων, ως τελευταία ελπίδα για τα ετοιμοθάνατα νεύρα μου...

Όμως τότε τα «διάβαζα» ως σύμβολα της ορεινής χλωρίδας μαζί με τις ροδοδάφνες.
Πόσο ρομαντικά φάνταζαν μέσα στην μυστηριώδη τοξικότητά τους τα λουλούδια εκείνα!
Τώρα όμως καταπίνω δύο χάπια ανά δεκαπέντε λεπτά.
Θα βοηθήσουν;
Αναπολώ τις υπέροχες μέρες όπου τα θαύμαζα σε άγονα ύψη, εκεί που βρυχούνται οι θύελες οι νυχτερινές.




Aconitum napellus (Ακόνιτον το ναπίδιον, γνωστό και ως monk's hood ή wolf's bane). Φύεται σε υγρά, σκιερά μέρη, σε λοφώδεις περιοχές, και ανθίζει έντονα προς το τέλος του καλοκαιριού. Ως ομοιοπαθητικό φάρμακο χρησιμοποιείται σε κρίσεις πανικού, φοβίες (τούνελ, κλειστοφοβία, κτλ), έναρξη συμπτωμάτων μετατραυματικά και σε οξείες καταστάσεις (λοιμώξεις, ιώσεις, πυρετό) που εισβάλλουν με ταχύτητα.



Ποιητής μισογύνης




SHARE

Άνα Ζουμάνη

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image