Το χιόνι








Μια από τις άτυχες αγάπες μου είναι το χιόνι.
Δεν θέλω να το καταχραστώ για σκι και για χιονάνθρωπο, θέλω μόνο να το κοιτάζω.
Θέλω να το ρουφάω με τα μάτια μου μέσα στην ψυχή μου.
Να με μεταφέρει απο τον πραγματικό κόσμο στον -όπως λέμε- «μαγικό κόσμο του χειμώνα», όπου κάθε δέντρο και κάθε θάμνος μεταμορφώνεται σε μια προσωπικότητα.
Αγαπώ το χιόνι πάνω στους φράχτες των κήπων, στα σιδερένια κιγκλιδώματα των δρόμων,
στις καμινάδες, παντού εκεί που είναι άχρηστο για τους ανθρώπους και αδιάφορο.
Το αγαπώ όταν τα δέντρα το τινάζουν απο πάνω τους, όταν ο αέρας το καρφώνει στο πρόσωπό μου, όταν λιώνει στα ποτάμια, όταν γίνεται σαν ζάχαρη.
Δεν θέλω να το καταχραστώ για την χαρά, θέλω να το βλέπω με αιώνια αγάπη, με αιώνιο ενθουσιασμό και με αιώνια μελαγχολία.

Άνα Ζουμάνη



εφημεροπτερα
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image