Αγαπημένες ανάσες στο ιουλιανό πρωϊνό




Τέσσερις το πρωί.
Ένα χλιαρό ιουλιανό πρωϊνό.
Τα πάντα μυρίζουν σε υγρή άσφαλτο και χώμα.
Όλα τα παράθυρα είναι κλειστά, μόνο το παράθυρo της άρρωστης κοπέλας μένει ανοιχτό.
Σ΄αυτό το παράθυρο κρέμεται ένα βαθύ κόκκινο φόρεμα που κυματίζει στον πρωϊνό αέρα.
Από κάπου ακούγεται γλυκό νανούρισμα, μια μάνα κοιμίζει πάλι το μωρό της.
Ένας σκύλος σέρνεται κάτω από το παράθυρό μου, σαν να επιστρέφει μετά από μια αμαρτωλή νύχτα.
Σκέφτομαι: «Μ..., Μ....., Γ....., Χ.......» και αφουγκράζομαι αγαπημένες ανάσες που δεν ακούω.



Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image