Η Αυτοκράτειρα



Μια φορά ήμουν στο φρενοκομείο -δηλαδή ήμουν έξι φορές ως τώρα εκεί- όμως εννοώ πως μια φορά ήμουν στο φρενοκομείo όπου γνώρισα την πιο ευτυχισμένη, τουλάχιστον την πιο ικανοποιημένη γυναίκα -μεταξύ των γυναικών με περιττές φιλοδοξίες- της λεγόμενης καλής κοινωνίας.
Ήταν πλούσια από σπίτι αλλά αυτό δεν της έφτανε. Ως εκ τούτου άρχισε να φαντάζεται σιγά σιγά πως είναι Αυτοκράτειρα. Και Αυτοκράτειρα ήταν μέσα στο από ψηλούς τοίχους περιβαλλόμενο πάρκο του φρενοκομείου, διότι όλα εκεί ήταν προσαρμοσμένα πάνω της. Όλοι την αποκαλούσαν "Μεγαλειοτάτη" και οι κυρίες υποκλίνονταν μπροστά της, η υποκρίνονταν πως.
Μια φορά πλησίασε μεγαλοπρεπώς στο τραπέζι όπου έπαιρνα το πρωϊνό μου και είπε σιγά αλλά αποφασιστικά: «Τι, για όνομα του Θεού, έχετε αγαπητέ μου ποιητή; Τι σας αναστάτωσε τόσο;»
«Μεγαλειοτάτη», απάντησα ταπεινά, «ζήτησα επανειλημένα να αφαιρούν το καιμάκι από τον καφέ μου γιατί το απεχθάνομαι - όμως δεν το κάνουν».
«Ε, κύριε Διευθυντά!», φώναξε προς έναν κηπουρό που δούλευε κοντά μας.
«Στις διαταγές σας, Μεγαλειοτάτη!»
«Κύριε Διευθυντά, βεβαιωθείτε παρακαλώ πως ο καφές του ποιητή μας θα είναι ελεύθερος από καϊμάκι στο μέλλον. Νιώθω άμεσα προσβεβλημένη.»
Μια άλλη φορά είπε: «Αγαπητέ μου, έχω να σας δω έξι μέρες και σας αποθύμησα, ας πούμε, σχεδόν σας αποθύμησα».
«Μεγαλειοτάτη, ήμουν άρρωστος στο κρεβάτι»
«Ελάτε τώρα..Ήσασταν σίγουρα προσκεκλημένος του Πρίγκιπα Μ. στο κυνήγι»
«Μεγαλειοτάτη, ομολογώ πως όντως ήμουν εκεί». (Δεν επιτρέπεται ποτέ να διαφωνείς).
«Πήγατε με το μαύρο, η με το κίτρινο αυτοκίνητό σας;»
«Με το κόκκινο αυτή τη φορά, Μεγαλειοτάτη».
«Α, βουαλά!»
Πείτε μου τώρα παρακαλώ, πως δεν ήταν η πιο ευτυχισμένη μεταξύ των φιλόδοξων πλουσίων.
Γιατί τι υψηλότερο από Αυτοκράτειρα μπορείς να γίνεις σ΄αυτήν τη γη;



Ποιητής Μισογύνης



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image