Ηταν μια «επιθυμητή γυναίκα»... χωρίς να είναι πραγματικά



H Μαντώ ήταν μια «επιθυμητή γυναίκα»... χωρίς να είναι πραγματικά. Είχε κάτι... χωρίς να έχει το ταλέντο γι΄αυτό το κάτι. Δεν είχε χάρη, δεν είχε ελαστικότητα πνεύματος και σώματος. Δεν είχε τίποτε ουσιαστικό. Όχι όπως όταν είσαι γεννημένος για να παίζεις τσέλο, με εκείνη την ελαφρότητα και τη δύναμη του δεξιού καρπού και την ιδιοφυΐα των δακτύλων του αριστερού χεριού (ή αντίθετα). Να μπορείς να γοητεύεις με απαλότητα, να μπορείς να γοητεύεις με δύναμη. Όμως εκείνη δεν το ‘χε. Δεν είχε καμία επιδεξιότητα, καμία γοητεία που απαιτεί ικανότητα σώματος και ψυχής. Και έτσι ζευγάρωσε με κάποιον που την αγάπησε «τραγικά-σοβαρά». Αργότερα, μάλιστα, παντρεύτηκε κάποιον άλλο, για να είναι πιο σίγουρη... Μετά από τρία χρόνια όμως τον παράτησε, δεν ήξερε μπροστά και πίσω... Και τότε ζευγάρωσε πάλι με εκείνον που κάποτε την είχε αγαπήσει «τραγικά-σοβαρά». Και του είπε: «Τώρα αναγνώρισα και μετάνιωσα...». Όμως δεν είχε αναγνωρίσει και δεν είχε μετανιώσει τίποτα. Και εκείνος πρόσεξε πως είχε αρχίσει να ζαρώνει.. Ως και τούτου εκείνος της είπε: «Μαντώ, τι θέλεις να φας και να πιείς;» Εκείνη καθόταν στο μεγάλο, ευρύχωρο εστιατόριο και έτρωγε και έπινε και ένιωθε ασφαλής... Εκείνος είδε ότι το πρόσωπό της μαράθηκε και η ζωτικότητά της είχε σβήσει... Και τότε βρήκε τη δύναμη να τη συνοδεύσει στους απόκρημνους δρόμους της... Και η σκυλίτσα έτρεχε από πίσω του... για να τον εγκαταλείψει την στιγμή που πια δεν θα τον χρειαζόταν... Όμως εκείνος πήρε το βάρος πάνω του και την συνοδεύει μέχρι νεωτέρας...



Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image