Η πασχαλίτσα στο μπουκάλι



Μάρτιος. Ο ήλιος προσπαθεί να λιώσει το χιόνι. Εδώ κι εκεί το χιόνι γίνεται γκρι, διαλύεται, προετοιμάζει το έδαφος για την Άνοιξη. Κάπου πιο πάνω ανθίζουν τα χιονόροδα, προβάλλουν με πείσμα μέσα από το χιόνι. Κατά τα άλλα τα πάντα είναι ακόμα θαμμένα.
Πάνω στο μπουκάλι σκάλισα με την κοφτερή μου πέτρα, «Μπουμπουλίνα», το όνομα ενός αγοριού. Ποιο; Τι σε νοιάζει; Η καρδιά μου πονάει.
Πέντε μέρες τώρα φροντίζω μια πασχαλίτσα. Ζει μέσα στο μπουκάλι, δίπλα στο καλοριφέρ. Μάλιστα ανοίγει τα φτερά της πότε πότε. Θα της αγοράσω ένα μπουκέτο μιμόζες, κίντρινα αρωματικά λουλούδια με γκριζοπράσινα φύλλα. Πως τα κατάφερε να επιβιώσει τον χειμώνα, να αντέξει τον τρόμο; Δεν ξέρω. Είχαμε πολλές φορές 10 βαθμούς χωρίς προστάτη, Άνα! Εσύ πως άντεξες; Δεν ξέρω.
Πάνω  στο μπουκάλι γράφω  το όνομα ενός αγοριού. Ποιο; Τι σε νοιάζει; Η καρδιά μου πονάει, άρα ζει, ζει.
Η πασχαλίτσα στο μπουκάλι σκέφτεται: «χαχαχαχα, εδώ έχει ζέστη αλλά λίγο φαί. Κάτσε να 'ρθει ο Απρίλης και κάτι θα έχει να βρω...».
Για τα ζώα έχει πάντα κάτι.



Άνα Ζουμάνη



εφημεροπτερα
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image