Έχω καρκίνο



Η γυναίκα όταν αποκτά έναν καρκίνο, αποκτά και έναν δεύτερο:


«Ο γιατρός μου είπε πως έχω καρκίνο. Εντάξει, τώρα το ξέρω: ξέρω αυτό που διαισθάνομαι εδώ και πολύν καιρό... πάρα πολύν καιρό. 
Τώρα δεν θα μπορώ να προσφέρω πολλά στους άλλους, θα πρέπει να ασχοληθώ με τον εαυτό μου, για να συντηρηθώ, για να ζήσω... μια αφύσικη ζωή.
Μια τρομερή μελαγχολία με καταβάλλει, όπως όταν εκατομμύρια ακρίδες επιτίθενται σε μια ανθοφόρα περιοχή και τα καταστρέφουν όλα και τα εξαφανίζουν όλα.
Ο φόβος του θανάτου με κάνει νευρική, επιθετική, σκληρόκαρδη και άδικη... καταστροφική.
Έκτοτε ο άντρας μου με νιώθει ως βάρος, χωρίς να το λέει. Αντέχει τη μοίρα του, αλλά όχι με την «εσωτερική αγαλλίαση» του αφοσιωμένου μάρτυρα... του από τον ουρανό προστατευμένου.
Έκανε μια «κακή επένδυση».
Αυτό είναι. Έπεσαν οι μετοχές της ψυχής.
Δεν αρκεί ο συναισθηματισμός του ώστε να μπορεί να απολαμβάνει τον αργό μου θάνατο ως «τραγικό χτύπημα», όπως εγώ η ίδια... το θύμα. Σκέφτεται όλες εκείνες τις όμορφες, τις υγιείς, τις φρέσκες και καλοδιατηρημένες που του διέφυγαν... αυτό σκέφτεται.
Κάνω την χημειοθεραπεία μου και παίρνω όλα τα φάρμακά μου, όμως η προσοχή και η φροντίδα του έχουν κάτι... φθαρμένο. Τα δισεκατομμύρια νήματα της σχέσης έχουν φθαρεί.
Αντί να πενθεί τον δικό μου θάνατο που έρχεται ως μια αιώνια απώλεια, θρηνεί το «κακό που τον βρήκε».
Η αγάπη του δεν μεγαλώνει με το τραγικό γεγονός, αλλά σβήνει σιγά σιγά, ανεπαίσθητα. Δηλαδή δεν είναι ρομαντικός.
Αν έβρισκα τώρα κάποιον που μπορεί να νιώθει, να ζει μαζί μου το μαρτύριό μου;
Δεν με νοιάζει να με πούνε «μοιχαλίδα». Ας με πούνε πουτάνα... αρκεί να βρω κάποιον που να πεθάνει από αιώνιο και άπειρο πόνο για τον χαμό μου...»



Άνα Ζουμάνη



εφημεροπτερα
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image