Παιδική ψυχή



«Νανίτα, γιατί αφήνεις πάντα την αδερφή σου να κάθεται κοντά μου, ενώ εσύ κάθεσαι πάντα απέναντί μαςΓιατί αφήνεις την Σασίτα δίπλα μου να περπατάμε χέρι χέρι στη βόλτα, ενώ εσύ έρχεσαι πάντα από πίσω. Δεν μ΄ αγαπάς;!; »
»Σ' αγαπάω πολύ, αλλά  εγώ το αντέχω η Σασίτα δεν το αντέχει, είναι ευαίσθητη πολύ και θα κλαίει,  γι' αυτό πρέπει να κρατάς συνεχώς το χέρι της»
Το απόγευμα ετοιμαστήκαμε να πάμε βόλτα στο πάρκο, με το ποδήλατο. 
Η  Σασίτα έκατσε μπροστά μου και έπιασε το τιμόνι, πανέτοιμη για την περιπέτεια. Η Νανίτα προσπαθούσε να ανέβει πίσω όταν ξαφνικά έσπρωξε με το πόδι της το ποδήλατο και άρχισε να τρέχει.
Η Νανίτα χάθηκε από τα μάτια μας.
Μετά απο μισή ώρα την βρήκαμε. Καθόταν πίσω από ένα παγκάκι μόνη της  και έκλαιγε πικρά.


Άνα Ζουμάνη




εφημεροπτερα
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image