Το γαλάζιο μπαλόνι







«Θέλω ένα γαλάζιο μπαλόνι!»

«Έλα, πάρε ένα μπλε μπαλόνι, Νάννυ»

Της εξήγησαν ότι το μπαλόνι περιέχει ένα αέριο πιο ελαφρύ από τον αέρα, συνεπώς ... μπλα μπλα μπλα

«Θέλω να το αφήσω να πετάξει», είπε η Νάννυ απλά.

«Δεν θες να το χαρίσεις σε εκείνο το φτωχό κοριτσάκι;»

«Όχι! Θέλω να το αφήσω να πετάξει», είπε και μετά το άφησε ελεύθερο και το κοίταζε ώσπου χάθηκε στον ουρανό.

«Πάει, χάθηκε. Δεν μετάνοιωσες που δεν το έδωσες στο φτωχό κοριτσάκι;»

«Ναι»

«Πάρε τότε αυτό το γαλάζιο μπαλόνι και πήγαινε να της το δώσεις»

«Όχι, το μετάνοιωσα, θέλω να το αφήσω να πετάξει στον ουρανό». Και το άφησε και εκείνο πέταξε και χάθηκε.

Το τρίτο μπαλόνι όμως το έδωσε στο φτωχό κορίτσι και είπε: »Άφησέ το να πετάξει στον ουρανό».

«Όχι», είπε το φτωχό κορίτσι και κοίταξε το μπαλόνι ενθουσιασμένο.

Το πήρε μαζί του στο δωμάτιό του και εκεί το άφησε ελεύθερο και εκείνο πέταξε και κόλλησε στο ταβάνι. Εκεί αιωρούνταν τρεις μέρες, έγινε πιο σκούρο, σούφρωσε και τελικά έπεσε στο πάτωμα, ένα άδειο μαύρο σακούλι.

«Έπρεπε να το είχα αφήσει να πετάξει στον ουρανό... και να το κοίταζα, να το κοίταζα, ώσπου να χαθεί.», σκέφτηκε τότε το φτωχό κορίτσι.

Στο μεταξύ το πλούσιο κορίτσι άφηνε τα μπαλόνια να πετούν στον ουρανό, το ένα μετά το άλλο και μια φορά μάλιστα ο θείος της τής χάρισε τριάντα μπαλόνια με μιας. Τα είκοσι τα άφησε να πετάξουν στον ουρανό και τα υπόλοιπα τα χάρισε στα φτωχά παιδιά.

Από τότε και μετά έχασε τελείως το ενδιαφέρον της για τα μπαλόνια.

«Χαζά μπαλόνια», έλεγε.

Τότε η θεία Νίτσα δήλωσε πως η Νάννυ είναι πολύ προχωρημένη για την ηλικία της, ενώ το φτωχό κορίτσι ονειρευόταν: «'Επρεπε να το είχα αφήσει να πετάξει στον ουρανό και να το κοίταζα... να το κοίταζα... ώσπου να χαθεί»



Άνα Ζουμάνη




εφημεροπ
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image