Για την ομορφιά που ήταν





Ταλαιπωρημένη από το πήγαινε έλα, από το πάνω κάτω, από την φροντίδα ξένων ανθρώπων, καθόταν νύχτα στην καρέκλα και μετρούσε ένα βουναλάκι φιλοδωρήματα.
Εκείνος ήξερε πως η καθαρίστρια είχε μια κόρη 16 ετών και πως ο άντρας της ή θα έλειπε, ή θα έδερνε.
«Από που είσαι, Πετούνια;», τη ρώτησε
«Από την Κερινθία»
«Είμαι σίγουρος πως ήσουν η ωραιότερη του χωριού...»
«Ήμουν»
«Και πως όλα τα αγόρια σε φλέρταραν...»
«Ναι»
«Και απ' όλα τα αγόρια διάλεξες αυτόν;»
«Εκείνος διάλεξε εμένα»
«Και το δέχεσαι με τόση ηρεμία...»
«Δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Είναι το πεπρωμένο»
«Όχι, είναι η βλακεία...»
«Μα αυτή είναι το πεπρωμένο»

«Μη μ΄αγγίζεις, δεν μου ταιριάζουν αυτά...Γιατί χαϊδεύεις τα μαλλιά μου... δεν μου ταιριάζουν αυτά...πάνω μου δεν υπάρχει πια κάτι που....»
Εκείνος της έδωσε ένα πενηντάρικο
«Γιατί μου δίνεις χρήματα;»
«Για την ομορφιά που ήταν», της είπε. Και τότε εκείνη άρχισε να κλαίει.



Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα




εφημεροπ
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image