Ζητιάνα





Αξιότιμη κυρία.
Θέλεις να είσαι «ευτυχισμένη»; Αυτό είναι τρομερό.
Ο Καβάφης, η Έμιλυ Ντίκινσον, ο Φόγκελβάιντερ, ο Μπετόβεν, δεν ήταν ευτυχισμένοι.
Τότε με ποιο δικαίωμα θέλεις να είσαι εσύ ευτυχισμένη;  Με το δικαίωμα της «κατωτερότητας»;
Μου λες πως κάποιος πονούσε και έκλαιγε για σένα. Πες μου καλύτερα για ποιον πονούσες και για ποιον έκλαιγες εσύ.
Μου λες πως κάποιοι σε θαυμάζουν.  Πες μου καλύτερα ποιους θαυμάζεις εσύ.
Ο κόσμος σου είναι αυτός που είναι. Όμως ο κόσμος των άλλων, ο κόσμος των «δεν-είναι-εσύ», είναι πλούτος για το πνεύμα σου και για την καρδιά σου.
Να περιμένεις αναγνώριση για ό,τι δεν έδωσες. Τι φτηνή ικανοποίηση.
Να λες πάντα «λατρεύω». Να μη λες ποτέ «λατρεύομαι».
Η ασταθής αυτοπεποίθηση είναι άτεχνη τελείως.
Να είσαι αυτή που είσαι, όχι περισσότερο, όχι λιγότερο.
Όταν ενθουσιάζεσαι με τον Πετρολουκά, την Κάλλας, την Επανάσταση του '21, το «Λεωφορείο ο πόθος», τα ασημένια κοκκαλάκια στις μπούκλες, τις βελούδινες μπλούζες σε μωβ και πράσινο που όλα τα κρύβουν σαν αμίλητοι φρουροί, τότε είσαι ο εαυτός σου. Μια πλούσια, μια ευλογημένη.
Όμως όταν μιλάς για τον εαυτό σου, τότε είσαι αξιολύπητη. Μια γυναίκα που ζει από την ελεημοσύνη.
Μια ζητιάνα στη γέφυρα που οδηγεί στο φιλανθρωπικό ίδρυμα της ζωής.



Άνα Ζουμάνη



εφημεροπ

SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image