Η Σκύλα




Έτσι και αλλιώς δεν έχω τίποτα πια να χάσω, τίποτα να κερδίσω, γι' αυτό θέλω επιτέλους να ξεφορτωθώ το εξής: Η σκύλα Σαρλότ -με τις καφετιές βούλες σε λευκό δέρμα και τα οκτώ ρόδινα βυζάκια της (ακόμα και οι πιο πολύτιμες γυναίκες έχουν μόνο δύο)- είναι πολύ πιο όμορφη, πολύ πιο χαριτωμένη, πολύ πιο συμπαθητική, πολύ πιο ανθρώπινη από τις περισσότερες γυναίκες.
Δεν μου προκαλεί ζήλιες και απελπισίες, χαίρεται απερίγραπτα όταν είμαι τρυφερός μαζί της και δεν λέει ποτέ: «άσε τις φτηνές χαζοχαρουμενιές και πήγαινε να πληρώσεις τα ποτά μου».
Γιατί πρώτον δεν χρειάζεται ποτά και δεύτερον τρελαίνεται για τις χαζουχαρουμενιές μου, δηλαδή την αναγνώριση και την αγάπη μου.
Από όλες τις γυναίκες, λοιπόν, προτιμώ την Σαρλότ. Βεβαίως το λέω στο τέλος της ερωτικής μου καριέρας, τώρα που δεν έχω τίποτα πια να χάσω, τίποτα να κερδίσω, με λίγα λόγια: Μετά την μάχη στο Μανιάκι.
Η Σαρλότ εκλαψε για μένα, κλαψούρισε για μένα, έχανε την όρεξή της. Τα υπόλοιπα θηλυκά πεινούσαν συνεχώς, ενώ εγώ δεν ήθελα ούτε μια μακαρονάδα να τις κεράσω, κατά βάθος.
Έπειτα η Σαρλότ έχει ακόμα ένα πλεονέκτημα, δεν μου ανήκει καν, είναι η σκύλα μιας γειτόνισσας, η οποία έχει την ευθύνη της. Εγώ απλώς κολακεύω την σκυλίτσα για να απολαμβάνω την τρυφερή της φιλία.
Δεν θέλω έξοδα, οι γυναίκες έχουν συνεχώς ανάγκες και εγώ δεν είμαι σε θέση να τις ικανοποιήσω, δεν έχω ούτε το χρήμα, ούτε το χρόνο.
Αγάπη χωρίς έξοδα, αυτό ας είναι ένα από τα τελευταία μου μηνύματα σ' αυτήν τη ζωή.




Ποιητής Μισογύνης



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image