Σ' αγαπούσα και σε σκότωσα


The Ballad of the Jealous Lover of Lone Green Valley – Thomas Hart Benton


2 Δεκεμβρίου 1906. Δίκη του 25χρονου Ζαν.
Ο 25χρονος Ζαν, επιστάτης ενός μικρού σιδηροδρομικού σταθμού κοντά στην πολή Γρ., άναψε φωτιά, έπαθε τρελή καψούρα -όπως είναι ο τεχνικός όρος- για την 20χρονη Μανού, κόρη εργάτη του σιδηρόδρομου.  Όμως η Μανού δεν ήθελε ούτε να ξέρει τον Ζαν, αφού ήταν ένας άθλιος χορευτής του ενός-βήματος-βαλς.
Στις 21 Σεπτεμβρίου μάλιστα, του το είπε ευθέως στα μούτρα, όταν εκείνος ζήτησε να την συνοδεύσει στην χοροεσπερίδα που οργάνωσε η εκκλησία της ενορίας.
Ο Ζαν δεν το έβαζε κάτω, πίεζε, παρακαλούσε, ικέτευε, έκλαιγε, η κοπέλα όμως ήταν ανένδοτη, ανελέητη, τον μισούσε για την ανεπάρκεια του στο ενός-βήματος-βαλς.  Και τελικά πήγε στο χορό με τον ιδανικό ενός-βήματος-βαλς παρτενέρ, τον Κλωντ.
Το κοινό είχε ενθουσιαστεί και τους χειροκροτούσε.
Τον Ζαν τον βασάνιζαν οι απελπισίες, ως εκ τούτου  προκάλεσε ένα σκάνδαλο.
Ο παρτενέρ τής -από το θρίαμβο μεθυσμένης- Μανού, την προέτρεπε να εγκαταλείψει την πίστα. Και έφυγαν.
Ο Ζαν έτρεξε πίσω τους και τους πρόφτασε ουρλιάζοντας: «δεν ξέρω να χορεύω ενός-βήματος-βάλς, όμως σε αγαπώ...».
Μετά έμπηξε τρεις φορές το μαχαίρι στην καρδιά της Μανού και εκείνη έπεσε αιμόφυρτη στο έδαφος.
Η επιτροπή έκρινε πως είναι ένοχος και το δικαστήριο καταδίκασε τον Ζαν εις θάνατον δι΄απαγχονισμού...
Ο Ζαν ένοιωθε: «Δεν ήξερα να χορεύω, όμως σε αγαπούσα με όλη μου την καρδιά...Δεν ήξερα να χορεύω, όμως σε αγαπούσα.... δεν ήξερα να χορεύω, όμως....»
Ο δημοσιογράφος σκεφτόταν: «Από αυτό το γεγονός μπορείς να κάνεις μια ωραία ιστορία... με λίγο ταλέντο...»
Πήρε το γεγονός, το δίπλωσε, το ίσιαζε, το τσαλάκωνε το ζήμωνε, το αλατοπιπέρωνε, το ξαναζήμωνε -πως; που; γιατί;- κατέστρεψε την φύση του ολόκληρη και  πρόβαλε στο τέλος το δικό του πνεύμα, τις δικές του, «προσωπικές ευαισθησίες».
Και οι εμπειρογνώμονες είπαν: «Ουάου, γράφει υπέροχα!».  Όμως η ζωή, μέσα στην απλή της μεγαλοφυία, ξεκαρδιζόταν στα γέλια με τις προσπάθειες του δημοσιογράφου...
Έτσι όπως έλαβε μέρος το γεγονός, μυστηριωδώς πρωτόγονο, ήταν ήδη καλλιτεχνικό... ιδανικά καλλιτεχνικό.
Ο δημοσιογράφος ωστόσο, απολάμβανε τα εγκώμια των φίλων του που έλεγαν: «Μπράβο! Έβαλες τα πράγματα στο σωστό φως!»


Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image