Άντε χέσου δάσος!


Το απόγευμα το δάσος είναι διαφορετικό από ότι είναι το πρωί.
Χα! Τι ευφυής διαπίστωση και σοφία!
Σαν ένας νηφάλιος και φρέσκος άνθρωπος είναι και σαν ένας κορεσμένος και κουρασμένος άνθρωπος είναι.
Το πρωί ζωή, ζωή, το απόγευμα ησυχία, ησυχία.
Περιμένεις τη βραδινή δροσιά.  'Ολα αυτό περιμένουν, ακόμα και η λίμνη που κανονικά θα έπρεπε να αδιαφορεί. Τι να την κάνει την δροσιά;
Η οξιά λάμπει στο σκούρο-κόκκινο της φλέβας, ενώ το πρωί έλαμπε στο φωτεινό-κόκκινο της αρτηρίας.
Οι μωβ τουλίπες έγιναν σχεδόν μαύρες. Η Betula pendula είναι πλέον κιτρινωπή και όχι ασπριδερή όπως ήταν το πρωί.
Ίδιος παρέμεινε ο μικρός καταρράκτης και τα αειθαλή... μάλλον γι' αυτό τα λένε αειθαλή.
Το σκοτεινό δάσος παραμένει σκοτεινό, ούτως ή άλλως. Οι διαθέσεις των άλλων του είναι αδιάφορες, δεν επιδρούν, εκείνο δε χρειάζεται τις ηλιοθεραπείες του και τα φωτολουτρά του.
Το απόγευμα το λένε, «κοιμώμενο στα λιβάδια», το πρωί το λένε «νέα ελπίδα για το τίποτα».
Για το τίποτα; Για το τίποτα.
Χαχαχα! Άντε χέσου δάσος!


Άνα Ζουμάνη



εφημεροπτερα
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image