«Η άσχημη γυναίκα είναι πιστή, η όμορφη είναι άπιστη»



Ε, κύριε,
η «Ωραιοτάτη» - και δεν μιλάμε για την υποκειμενικά νοστιμούλα, χαριτωμενούλα, ομορφούλα, την στοκαρισμένη και πασαλειμμένη σεξοβομβούλα, την "κωλάρα" και "μουνάρα" - είναι εκείνη που ενώ αυτονόητα είναι περιζήτητη και όλοι την επιθυμούν, δεν χρειάζεται να σου προκαλεί φοβίες.
Αφού ανέκαθεν το ξέρει πως είναι πολυπόθητη, δεν την εξιτάρει πλέον αυτό, δεν εντυπωσιάζεται εύκολα, δεν χρειάζεται να σου αποδείξει κάτι, ξέρει πως μπορεί ανά πάσα στιγμή να βρει έναν άντρα καλύτερο από εσένα και το ξέρεις και εσύ και ξέρει πως το ξέρεις.
Όμως οι άλλες, εκείνες που μόνιμα φοβούνται να μην αποκαλυφθούν οι ασχήμιες και οι ανεπάρκειές τους, νιωθουν την ανάγκη - nolens volens - να σου αποδεικνύουν συνεχώς πως τις θέλει τρελά και ο Τόλης.
Και τελικά τις θέλει όντως "τρελά" και ο Τόλης, επειδή εκείνες θέλoυν οπωσδήποτε να σου το αποδείξουν πως τις θέλει. Το κάνει πειθήνια, ο Τόλης, σχεδόν από καλοσύνη, σχεδόν από φιλανθρωπία.
Πάνω στον καταναγκασμό τους να σου αποδεικνύουν συνεχώς πόσο "καραμουνάρες" είναι, μπορεις να τις βρεις ως και κρεμασμένες από το λαιμό του Τόλη, μερικές φορές και από τον ίδιο του τον "τόλη".
Η «Ωραιοτάτη» τι να φοβηθεί;
Γιατί να σε βασανίζει;
Σε βασανίζει ο ήλιος; Σε βασανίζει η βροχή;
Όχι. Είναι νόμοι της φύσης. Μπορεί να γινουν πολύ καφτοί, πολύ υγροί, αλλά φυσιολογικά, πιστοί στον εαυτό τους.
Ζήτω η Ωραιότητα!


(Έχουν όμως και ένα καλό, αυτές "οι άλλες", κάτι ελπιδοφόρο πάνω τους.  Όσα σου κάνουν, τόσα αντέχουν και ανέχονται) 


Άνα Ζουμάνη



εφημεροπτερα
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image