Επέτειος θανάτου



~ Αχ Μιράντα, ακριβό μου θηλυκό, έχω μια μεγάλη παράκληση, μια παράκληση, μια παρακλησούλα.

~ Δεν το ξέχασα αγάπη μου. Σήμερα είναι πάλι η επέτειος θανάτου της μοναδικής. λατρεμένης σου Ζηνοβίας . Το έχω σημειώσει στο ημερολόγιό μου, στα σημαντικά γεγονότα. Ήδη αγόρασα κι  ένα μεγάλο μπουκέτο στεφανωτές, τα αγαπημένα της λουλούδια,  45 Ευρώ.

~ Μιράντα μου, τι θα 'κανα χωρίς εσένα!

~ Πόση ώρα σκοπεύεις να μείνεις στον τάφο της; Ο ταξιτζής χρεώνει την αναμονή, το ξέρεις.

~ Αυτό δεν μπορώ να το ξέρω εκ των προτέρων

~ Ναι, Μπάμπη μου, φυσικά, αλλά περίπου;

~ Ίσως μία ώρα, ή μισή.  Όμως αν σου είναι πολύς ο χρόνος, δεν χρειάζεται να με συνοδεύσεις

~ Όχι Μπάμπη μου, προς θεού! Δεν θα σ' αφήσω μόνο σε μια τόσο δύσκολη στιγμή. Τι θα μπορούσα να εκτιμήσω περισσότερο από την πίστη σου και την λατρεία σου για την μοναδική Ζηνοβία; (ματς μουτς) Πάρε τον χρόνο σου. Με την ησυχία σου.

 ~ Μιράντα μου, χρυσή μου, ανεπανάληπτη, με συγκινείς.

(Ο Μπάμπης στέκεται σιωπηλά στον τάφο  της μοναδικής αγαπημένης, μετά κόβει βόλτες, αργά, πάνω κάτω, πέρα δώθε)

Εκείνη (επιτέλους): «Μπάμπη, allons!»

Ο Μπάμπης είναι αμίλητος, η Μιράντα τον παρηγορεί: «Τα λουλούδια θα της δώσουν χαρά..»

Στο σπίτι.

~ Μιράντα, πώς να σε ευχαριστήσω που υπάρχεις;

Της φιλάει το χέρι... της φιλάει το στόμα... της πιάνει το βυζί.

Και έτσι τέλειωσε η ημέρα, η επίσημη επέτειος της... Μιράντας.


Άνα Ζουμάνη
SHARE

Άνα Ζουμάνη

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image