Τα παιδιά της γειτονιάς



Τα παιδιά της γειτονιάς.
Τι ρομαντικές λέξεις!

Πάντα βλέπονται και δεν βλέπονται, τα παιδιά της γειτονιάς.
Σαν να είναι μαζί... και όμως μακρυά το ένα από το άλλο, τα παιδιά της γειτονιάς, χωρισμένα από τον φωτεινό-ηλιόλουστο,  βραδινό-δροσερό δρόμο.

Ακούνε τις φωνές τους, το γέλιο τους, το κλάμα τους και δεν ξέρουν τίποτα το ένα για το άλλο... και ξέρουν τα πάντα το ένα για το άλλο, τα παιδιά της γειτονιάς.

Και πώς μιλούν οι γονείς των δύο πεζοδρομίων για τα παιδιά;  Σα να ήξεραν.
Όμως δεν ξέρουν τίποτα, ευτυχώς!

Ο φωτεινός-ηλιόλουστος δρόμος, ο βραδινός-δροσερός δρόμος τα χωρίζει...τα ενώνει.
Κι όταν υποφέρουν κι όταν κλαψουρίζουν κι όταν λαχταρούν...
Κι όταν χωρίζουν, τότε λες απλά: Ήταν μόνο τα παιδιά της γειτονιάς.


Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα
SHARE

Άνα Ζουμάνη

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image