Αδερφές ψυχές




 Η "αγάπη" είναι συχνά μια παθολογική πεποίθηση.
«Δεν ξέρω τι έχω πάθει, δεν μπορώ πια να απολαμβάνω Πουτσίνι και Βάγκνερ χωρίς το Κατινάκι μου. Παλαιότερα δεν ήμουν έτσι, τώρα έγινα έτσι, μέσω της Κατίνας».
(Ω! Πάντα ήσουν τόσο καθυστερημένος, απλώς τώρα το αντιλήφθηκες, μέσω της Κατίνας.)
Ή
«Μόνο με τον Τόλη μπορώ να απολάυσω τις βόλτες μου στο δάσος. Παλαιότερα αγαπούσα το δάσος και χωρίς τον Τόλη»
(Μα τι λες, ηλίθια;)
Οι "και καλά" "αδερφές ψυχές", το "άλλο μου μισό", είναι τα δεκανίκια για τον κουτσό που δεν μπορεί μόνος του να περπατήσει, να χορέψει, να πετάξει.
Συντονίσου πρώτα με τον εαυτό σου, "αγαπησιάρη"




Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα

SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image