Τυροπιτάκια «αστραπή»



Να κοιμάσαι με κλειστά παράθυρα και να εισπνέεις τον αέρα που ο οργανισμός σου εκπνέει ως άχρηστο, θα πει πως είσαι ένας ανόητος αυτοαπατεώνας.







Χτυπάς αυγά με αλεύρι και ελάχιστο αλάτι, μέχρι να έχεις μια γυαλιστερή, όχι πολύ πυχτή κρέμα - με συναίσθημα, όχι με ζυγαριά.
Μετά τρίβεις μέσα το τυρί-φέτα και όποιο άλλο τυρί προλάβεις στο ψυγείο, πριν βγάλει μουστάκι.









«Η πείνα ο καλύτερος μάγειρας».
Αν όμως πεινούσα και είχα και τον καλύτερο μάγειρα;







Μια κουταλιά μίγμα αντιστοιχεί σε ένα τυροπιτάκι το οποίο τηγανίζεις στο τηγάνι, σε μέτρια φωτιά.







Ο Πέτερ και η Νίτσι έπαιζαν ντόμινο και τότε ο Πέτερ πρόσεξε πως η Νίτσι χλώμιαζε όταν έπαιρνε το παιχνίδι, ενώ γινόταν ροδοκόκκινη όταν το έπαιρνε αυτός. Έπαιζαν για φυστίκια.
«Πέτερ, η Νίτσι σε απατάει με τον Πούπη», του είπε αργότερα ο Νίκ, με χαιρεκακία.
«Όχι!», απάντησε ο Πέτερ, «χλωμιάζει όταν παίζουν ντόμινο και παίρνει το παιχνίδι; Κοκκινίζει όταν το παίρνει εκείνος; Ορίστε λοιπόν!»







Ε βουαλά! Έτοιμα τα τυροπιτάκια «αστραπή»
(Μπορείς να αντικαταστήσεις το τυρί με ψιλοκομμένο, ή τριμμένο μήλο και μετά το τηγάνισμα να ριξεις ζάχαρη επάνω, ή μέλι, ίσως και κανέλα)








«Έχω σωματική μελαγχολία», είπε ο ασθενής στο γιατρό.
«Χάρισέ μου αυτήν την ατάκα», είπε ο γιατρός.
Και ο ασθενής του την χάρισε, αφού ήταν πιο χρήσιμη για τον γιατρό.
Και μόνο αυτό μετράει.





Αρέσουν και στα γατιά μου (και δεν τρώνε ό,τι να 'ναι)




Άνα Ζουμάνη




SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image