Μη με αγαπάς όπως είμαι




Μπορούμε να αγαπήσουμε αληθινά μόνο Εκείνον, που μπορεί να αναγνωρίζει μέσα μας τα ζενίθ τα οποία ποτέ η σπάνια προσεγγίζουμε.
Μόνο Εκείνος που θα μαντέψει την ιδανική κατάσταση μέσα μας, μας αγαπάει αληθινά.
Εκείνος που αρκείται με την καθημερινή άθλια ύπαρξή μας , δεν θα μας αγαπήσει ποτέ αληθινά.
Τότε θα γίνουμε Εφημερόπτερα.
Εκείνος που δεν μπορεί να μας ονειρευτεί μέσα του, να μας ανεβάσει στα απρόσιτα ιδανικά μας, σήμερα η αύριο θα απογοητευθεί από τις καθημερινές μας ανεπάρκειες.
Μην αγαπάτε αυτό που είμαστε, αλλά ενδεχομένως αυτό που θα ήμασταν μέσα στις ιδανικότερες συνθήκες, κάτω από το ιδανικότερο αστέρι.
Το πένθος σας για την αθλιότητά μας, ας είναι η αγάπη σας, γιατί ξέρετε πως και μεις πενθούμε.
Αγαπάμε στ αλήθεια μόνο Εκείνον που πιστεύει σε κείνο το Κάτι μέσα μας, το οποίο υπάρχει αλλά παρά-είναι τρυφερό για να μπορέσει ν’ αναπτυχθεί σ’ αυτή την σκληρή και βίαιη ζωή.
Ο Θεός δίνει σε μας τις γυναίκες, μια υπερτρυφερή ποιήτριας ψυχή, όμως την καταστρέφουμε για πρακτικούς λόγους.
Σε τι μας χρησιμεύει η ποιήτρια ψυχή? 

Κι όμως αργότερα αγαπάμε εκείνον τον άντρα που την ονειρεύεται μέσα του.
Έναν που ακούει μέσα μας τα ιδανικά μας που σιγανά παραπονιούνται.
Έναν που πενθεί για εμάς, όπως εμείς πενθούμε για εμάς.
Όπως πενθούμε εμείς.
Ο Θεός μας ονειρεύτηκε όμορφες, τρυφερές και ανιδιοτελείς, όμως ο άντρας της ζωής ικανοποιείται με «αυτό που είναι».
Και τότε γινόμαστε ματαιόδοξες και εγωίστριες.
Και πρέπει να είμαστε κάτι περισσότερο γι αυτόν?
Και πολύ του είναι εκείνου που απαρνήθηκε τα ιδανικά.


Άνα Ζουμάνη






SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image