«Να έχετε ένα όμορφο πρωϊνό»



Αλίμονο όταν ξεκινά να ξημερώνει.
Θα ξυπνήσουν όλες οι προκαταλήψεις,  όλα τα ψέματα αυτής της ζωής, όλες οι γελοιότητες, όλες οι κακίες.
Όλα κοιμούνταν ως εκεί, από την τάδε ως την τάδε ώρα.
O κόσμος είχε λυτρωθεί από την ψυχοπνευματική ατιμία και από τα υποκριτικά φωτοστέφανα.
Κοιμόσουν, κοιμόσουν, κοιμόσουν, εν μέρει μάλιστα γαλήνια και ευχάριστα.
Και τώρα σε ξυπνά το πρωϊνό, το πολυτραγουδισμένο, σε καινούρια υποκριτικά φωτοστέφανα.
Και ρωτάς τρυφερά: «Πως κοιμήθηκες;», ενώ σου είναι τελείως αδιάφορο πως κοιμήθηκε ο τάδε και ο δήνα. Και εύχεσαι «να έχεις ένα όμορφο πρωϊνό», ενώ το έχεις χεσμένο το πρωϊνό του τάδε και του δήνα.
Το πρωϊ μας βρίσκει πάλι στο έργο της ημέρας, εκείνο το έργο το οποίο -μόλις πριν λίγες ώρες- ήμασταν τόσο ευτυχείς που το τελειώσαμε.
Το «όμορφο πρωϊνό» μας ψιθηρίζει από την αυγή: «Έχεις χρέη, είσαι άρρωστος, γέρασες, πάχυνες, ξεγελάστηκες μαζί της, είσαι ένα ζώον από κάθε άποψη, έτσι ή αλλιώς...».
Το πρωϊνό, το πρωϊνό ρίχνει το γκριζοκόκκινο φως του πάνω στην πόλη, όμως αυτά που ξυπνάει στη ζωή, συνήθως δεν αξίζουν το ξύπνημά σου.


Άνα Ζουμάνη




SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image