Ποιητής Μισογύνης: «Μου πήρανε τις μπότες»



13 Οκτωβρίου. Έπεσε χιόνι ξαφνικά, χιόνιζε όλη τη νύχτα. Βαθύς χειμώνας τον Οκτώβριο.
Δεν μπορείς ακόμα να κάνεις έλκηθρο, γιατί το χιόνι είναι αφράτο σαν πάπλωμα.
Όμως το μάτι δεν το ξέρει. Μόνο οι πατημασιές είναι γκρί.
Είναι -1 βαθμοί στον ίσκιο. Μια χειμωνιάτικη εικόνα την οποία δεν πιστεύεις, κάπως.
Οι μπότες μου, δώρο από τον φίλο μου Ροδόλδο Χός, εξαφανίστηκαν χθες.
O τίμιος κλέφτης δεν περίμενε αυτόν τον προωρο χειμώνα, ο οποίος θα με έφερνε σε δύσκολη θέση, προφανώς.
Μου ήταν πολύ ακριβές αν και δεν μου κόστισαν τίποτα. 6 χρόνια είχα την φιλοδοξία να μην τις ανταλλάξω, ούτε να επιτρέψω να μου τις κλέψουν. Ο σερβιτόρος συχνά μου έλεγε, "αφησέ τες όπου να 'ναι, δε θα συμβεί τίποτε".
Όντως δεν τους συνέβει τίποτε, άλλαξαν απλώς τον ιδιοκτήτη.
Είθε να τις μεταχειρίζεται με την τρυφερότητα που τις μεταχειριζόμουν εγώ, είθε να βρω σύντομα έναν άλλο δωριτή. Κάποιος μάλιστα έκανε ήδη ένα ανεπαίσθητο νεύμα, όμως τελικά αποδείχτηκε πως ήθελε να μιλήσει για τον βιαστικό χειμώνα και πως "ένας ολόκληρος άντρας" θα τον άντεχε και με γαλότσες.
Όταν του είπα ότι δεν έχω ούτε γαλότσες, μου φανέρωσε πως οι γαλότσες είναι ανθυγιεινές γιατί εμποδίζουν την εφίδρωση.
Τι χειμερινό μεγαλείο!
Δεν θα βρέξει χρήματα, αφού δεν είμαι μάγος. Όμως δεν κάνει να παραλείψω να βάλω και τα «έσοδα» στον προυπολογισμό του έτους 1909. Τον πρόωρο χειμώνα και έναν «έρωτα-σιρανό».
Εδώ έχει ειρήνη. Ανταλλαγές τροφών, ανταλλαγές παπουτσιών, ανταλλαγές γυναικών, είναι τα μόνα αξιοσημείωτα γεγονότα.
Όμως βρίσκεις τον εαυτό σου σε όλα.
Μια κυρία μου είπε: «Τον βλέπεις εκείνον εκεί; Τελικά δεν είναι τόσο τζέντλεμάν όσο νομίζαμε, φοράει μάλλινες κάλτσες με τα λουστρίν παπούτσια.
«Συγνώμη», της είπα, «δεν το πρόσεξα μέσα στον άκρατο ενθουσιασμό μου».
«Ένας τόσο οξυδερκής παρατηρητής σαν εσένα;;;»
«Συμβαίνει. Είμαστε και εμείς χαμένα ανθρώπου παιδιά»




Ποιητής Μισογύνης



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image