Άβυσσος





Εκείνος άρχισε και έλεγε τι πάνω της δεν τού αρέσει
κι εκείνη  τον κοίταξε κι ευχήθηκε
ελέφαντας στο κεφάλι να τον  χέσει
Άβυσσος άνοιξε, αγάπη κι έρωτα να ρουφήξει
σκοτάδι έγινε και παγωνιά...
Τέτοιες στιγμές ανίσχυρη είναι της γυναίκας η καρδιά,
πιστεύει πως εκείνος θα ξεχάσει, τα πάντα θα της συγχωρήσει,
το στόμα της -σαν να ΄τανε για πάντα- αν θα κλείσει.

Είδε εκείνος την ματιά, έβαλε άλλη πλάκα:
«βλέπεις τις ρίζες τις υγρές;
μυρίζεις την σαπίλα;
βλέπεις τον φασιανό;
βλέπεις τον ξυλοκόπο;
νιώθεις πως έχω πόνο; 
βλέπει της γεντιανής το μπλε;
κάνε αν θες τον κόπο»

Εκείνη σοβαρή με :
«Μ' αυτά τα λόγια θέλεις να με συμφιλιώσεις;»

«Μ' αυτά τα λόγια;  Όχι φυσικά», έσπευσε Εκείνος,
«μα κάποια λέξη πρέπει να σου πω, σημασία για να δώσεις
μια λέξη πρέπει να ειπωθεί, ας είναι αυτή, ας είναι η άλλη
ίσως  μια λέξη να βρεθεί, πρέπει μια λέξη να βρεθεί
μια γέφυρα αυτοσχέδια,  μια γέφυρα μεγάλη
μια γέφυρα απ' την δική μου, ως την δική σου την ψυχή
................... να φτάνει»

«Βλέπεις; Το μετάνοιωσες!  Έλα φιλάκι να σου δώσω»

«Έχεις δίκιο, ναι, στ' αλήθεια το  μετανοιώνω..
που πιο μεγάλη είν΄η αγάπη μου,
απ όσο η ανάγκη μου, τη γούνα να σου στρώσω»


Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image