Μαχμουρλής


Το πρωί που ξυπνάω βιώνω ένα σωρό σκοτεινά θαύματα και αινίγματα: που υπάρχω... που έχω μια μπανιέρα και σαμπουάν... που τρέχει το νερό... η φάτσα που με κοιτάζει από την άλλη μεριά του κρεβατιού... τι τζογλάνια είναι αυτά που τριγυρίζουν στα πόδια μου;...που η χθεσινή μέρα ήταν ένα αυτοτελές, περίεργα μακρύ κομάτι από κάτι, συχνά βαρετό, τελείως ακατανόητο, χωρίς συμπέρασμα... η δυσάρεστη ένταση της νέας ημέρας που ανατέλλει, που πιθανώς θα γίνει μεγάλη, βαρετή, ακατανόητη, χωρίς συμπέρασμα... φτωχή σε πλούσιες εμπειρίες.
Με λίγα λόγια το κάθε ξύπνημα είναι ένα μυστήριο για εκείνον που του δωρίστηκε μια εύρυθμη μυστικιστική ψυχή, δηλαδή για τον «μαχμουρλή»...


Άνα Ζουμάνη














SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image