Η ερωμένη Φύση




Εκείνη έφυγε στην εξοχή με βαριά καρδιά...
Εκείνος απαιτούσε έντονα την ελευθερία του...

Μετά από μια εβδομάδα του έγραψε:
«..το μονοπάτι με τις ιτιές που οδηγεί στο ποτάμι που βρυχάται...μαγεία»

Αργότερα του έγραψε:
«...η καλύβα στο βουνό...ξυπνάμε στις 5...όλα είναι γεμάτα λευκή ομίχλη...υπέροχα»

Και πολύ αργότερα:
«...το βράδυ η πλαγιά του βουνού ήταν ροδοκόκκινη.. μετά έγινε μωβ...και μετά μαύρο...συγκλονίστηκα»

Όμως ποτέ δεν έγραψε: «Αχ, να ήσουν εδώ...»
Και τότε εκείνος κατάλαβε πως την έχασε, αν και εξ΄αιτίας μιας αριστοκρατικής, τίμιας και τρυφερής ανταγωνίστριας: Τη Φύση


Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα




SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image