Ο πατριώτης Καβάφης





Καβάφης. Ίσως ο πιο πατριώτης Έλληνας ποιητής.
Απαρνήθηκε την αγγλική υποκοότητα και κράτησε μόνο την ελληνική, που σήμαινε πως οι προοοπτικές για την όποια καριέρα στην Αλεξάνδρεια θα ήταν περιορισμένες. Ευφυής όπως ήταν όμως, εξέλιξε μέθοδο και έβγαζε συμπληρωματικό χαρτζιλίκι στον τζώγο.
"Ή ελληνικά θα μιλάς, ή βαρβαρικά"... Δεν αποκλείεται να είπε ο Καβάφης το περιβόητο "πας μη Έλλην, βάρβαρος", που κανείς αρχαίος δεν είπε, αφού δεν υπάρχει πουθενά στην αρχαία ελληνική γραμματεία... όμως τι πειράζει, Έλλην φιλόσοφος ήταν και ο Καβάφης.
Εκτός αυτού, ο αγαπημένοςς, ηθικός Καβάφης, δεν πραγματοποίησε ποτέ μια εμπορική έκδοση. Το έργο του ολόκληρο εκδόθηκε μετά το θανατό του.
Μόνο στο τελετευταίο του διαβατήριο, λίγο πριν πεθάνει, δήλωσε "ποιητής" και μάλιστα "Ελληνικός".

Όταν ήταν σίγουρος ότι δεν πρόδωσε την ποίηση του και δεν έκανε εκπτώσεις, είχε πλέον την βεβαιότητα ότι ήταν όντως ποιητής και το δήλωσε.
Και Ελληνικός εφόσον ούτε την Ελλάδα πρόδωσε.
Γι' αυτό μπορούσε να κρίνει τόσο αυστηρά τα πάθη του, γιατί τα έβλεπε από ψηλά την ώρα που τα ζούσε.
Δεν είχε καμία ανάγκη από κάτι τέτοιο. Είχε κλείσει ως παθών με τα προσωπικά του. Δεν μπορούσε καμία καριέρα να τον κάνει να υποκύψει σε πάθη κατώτερα του εαυτού του.

«Την γλώσσα την ελληνική οι Ποσειδωνιάται
εξέχασαν τόσους αιώνας ανακατευμένοι
με Τυρρηνούς, και με Λατίνους, κι άλλους ξένους.
Το μόνο που τους έμενε προγονικό
ήταν μια ελληνική γιορτή, με τελετές ωραίες,
με λύρες και με αυλούς, με αγώνας και στεφάνους.
Κ' είχαν συνήθειο προς το τέλος της γιορτής
τα παλαιά τους έθιμα να διηγούνται,
και τα ελληνικά ονόματα να ξαναλένε,
που μόλις πια τα καταλάμβαναν ολίγοι.
Και πάντα μελαγχολικά τελείων' η γιορτή τους.
Γιατί θυμούνταν που κι αυτοί ήσαν Έλληνες―
Ιταλιώται έναν καιρό κι αυτοί·
και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν,
να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά,
βγαλμένοι ―ω συμφορά!― απ' τον Ελληνισμό.»



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image