Πιπεριές με μυζήθρα «αλά Άνα». Φιλοσοφική συνταγή


Δεν έχω κάτι εναντίον του κρέατος, αλλά κάπου πιστεύω πως αν σε βασανίζει η ζήλια και τρως καθημερινά κρέας -ειδικά το κόκκινο - τότε πλησιάζεις πιο κοντά στις δολοφονικές και αυτοκτονικές επιθυμίες σου, από ότι αν τρώς πιπεριές με μυζήθρα πχ...









Τη μυζήθρα θα την φτιάξουμε μόνοι μας. Είναι απλό.
Παίρνεις μισό κιλό γιαούρτι και το ρίχνεις στην κατσαρόλα να βράσει. Ένα λεπτό.
Θα δεις το τυρόγαλο να ξεχωρίζει. Όσο πιο πολύ το βράσεις, τόσο πιο σφιχτή θα γίνει η μυζήθρα, εφόσον θα χάσει πιο πολύ νερό. Όμως γούστα είναι αυτά.
Απλώνεις μια καθαρή πετσέτα κουζίνας πάνω σε ένα ταψί και ρίχνεις το περιεχόμενο της κατσαρόλας επάνω.





Λένε πως η πείνα είναι ο καλύτερος μάγειρας και συμφωνώ εν μέρει. Εν μέρει,  γιατί όπως έλεγε η Χρυσάνθη, "αν πεινάς και σκατά τρως".  Άλλωστε δε με χαλάει η σκέψη να έχω και πείνα και έναν καλό μάγειρα.
Δένεις κάπως την πετσέτα - εγώ χρησιμοποιώ ένα λάστιχο για τα μαλλιά και κρεμάς την κατασκευή με το περιεχόμενο από το χερουλι ενός από τα επάνω ντουλάπια της κουζίνας. Ακριβώς από κάτω τοποθετείς το δοχείο που θα μαζέψει το τυρόγαλο.





Οι άλλοι παίρνουν το τυρόγαλο για να φτιάξουν τη μυζήθρα. Ο Φώτης λέει πως το βάζεις να βράσει και ρίχνεις μέσα γάλα. Το γάλα γίνεται αφρός στο βράσιμο, τον βγάζεις με μία τρυπητή κουτάλα και αυτό είναι η μυζήθρα.
Εγώ παίρνω αυτό που έμεινε στην πετσέτα.
Κανονικά το κάνεις από βραδύς για να έχει χρόνο να στραγγίσει, όμως αν το ξεχάσεις μπορείς να βοηθήσεις με ζούλιγμα. Πατάς την φούσκα και το νερό πέφτει καταρράχτης. Φυσικά με συναίσθημα και ευαισθησία, για να μην βγει και η μυζήθρα από τις τρύπες.
Το αποτέλεσμα το βλέπεις στην φωτογραφία. Αριστερά η μυζήθρα, δεξιά λίγο τυρί "Φιλαδέλφια" (μόνο αν το θες), που θα το μπερδέψω με την μυζήθρα.
Βάλε και αλάτι, όσο σου αρέσει.





Και πάμε στις πιπεριές. Νάτες! Οι αγαπημένες μου. 1,5 κιλό πιπεριά φλωρίνης.
Εσύ παίρνεις όποιες πιπεριές προτιμάς, όμως και οι φλωρίνης ας μη λείπουν, έχουν εκείνη την υπέροχη γλύκα, που καμιά άλλη πιπεριά δεν έχει. Η θεά μεταξύ των πιπεριών. Και από μέσα και από έξω, κούκλα!
Τις αραδιάζεις στο ταψί και τις ψήνεις σε δυνατή φωτιά από όλες τις μεριές για να σκάσει η φλούδα.





Έτοιμες.
Αφού κρυώσουν λιγάκι μπορείς να τις ξεφλουδίσεις. Μερικές φορές η πιπεριά είναι πολύ λεπτόφλουδη και δεν καθαρίζεται, θα το διαπιστώσεις άλλωστε. Σ' αυτήν την περίπτωση μην παιδεύεσαι, η φλούδα δεν θα ενοχλεί όταν θα φας.

Μια φορά έτρωγα σταφύλια σε ένα ρεστοράν και έφτυνα τις φλούδες σε μια σταχτοθήκη. Μια γυναίκα καθόταν απέναντι και με κοίταζε σα να έλεγε: «είσαι αηδιαστική».
Την κοίταξα και εγώ σα να έλεγα: «που να ξέρεις πως νιώθω εγώ που σε βλέπω να καταπίνεις όλα τα σκουπίδια»
Κανείς δεν τα κατάφερε να με πείσει πως "στην φλούδα είναι όλες οι βιταμίνες".
Εγω ξέρω πως είμαστε ευαίσθητοι οργανισμοί με ευαίσθητο πεπτικό σύστημα, στομάχια που αρρωσταίνουν εύκολα. Οι φλούδες και ό,τι άλλο δυσκολεύει την πέψη, στα σκουπίδια.





Τις κόβεις κομματάκια και τις ρίχνεις στο τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο. Άσε να τηγανιστούν λίγα λεπτά, αλλά πρόσεχε μην τις κάψεις. Στο τηγάνισμα ρίξε λιγάκι από το τυρόγαλο μέσα στο τηγάνι, θα κάνει "τσσσ" και άφησέ το να εξατμιστεί στο βράσιμο. Μετά στάξε λίγο μπαλσάμικο, αν δεν έχεις, πάρε κάποιο αλλο ξύδι, βάλε αλάτι, το πιπέρι προαιρετικό.
Μία παρατήρηση.
Πρόκειται για φαγητό που δεν χρειάζεται αλάτι πολυ, πρέπει να διατηρήσει τη γλύκα και την ελαφράδα του γιατί μπορείς να το χρησιμοποιησεις με πολλούς τρόπους.






Όταν οι πιπεριές είναι έτοιμες, τραβάς το τηγάνι στην άκρη και βάζεις επάνω την μυζήθρα. Ανακατεύεις τα υλικά προσεκτικά και στο τέλος θα έχεις μια πάστα με όμορφα κόκκινα κομματάκια μέσα.





Η Ζουζού περιμένει....





«Όταν πεινάω, χονεύω και σίδερα», λέει ο ανόητος και συχνά το κάνει.
Αν μπορείς λοιπόν να χονέψεις σίδερα όταν πεινάς, φαντάσου πως χονεύεις την αυτού Ελαφρότητα «Πιπεριά με μυζήθρα»
Le minnimum d'effort et le maximum d'effet

Εδώ έχουμε την παραλλαγή "μεζεδάκι στο πιατάκι" με μικρή ντοματούλα. Όσο πιο εκτός σεζόν είναι η ντομάτα, τόσο πιο μικρή (είδος)  ας είναι, γιατί τότε, όσο πιο μικρή, τόσο πιο νόστιμη.





Καλό για πάρτυ, ως έκπληξη. Καναπεδάκια με πιπεριά με μυζήθρα και επάνω ότι θες. Από ντοματούλα, όπως το προτιμώ εγώ, ως ελίτσα, η φιλετάκι κοτόπουλο, η μπριζολάκι, γαριδούλα, κεφτεδάκι... όλα πάνε!|
Διατηρείται άνετα μια βδομάδα σε καλό, κρύο ψυγείο. Μπορείς να φτιάξεις μεγαλύτερη ποσότητα και έτσι θα έχεις ανά πάσα στιγμή μια νόστιμη και ελαφριά αλοιφή για το ψωμί σου, για την μικρή, ενδιάμεση πείνα. 



Πολλοί κοκορεύονται για την υγιεινή διατροφή τους.... και τη νύχτα θα τους βρεις να κοιμούνται με τα παράθυρα κλειστά... πιφ!  Αυταπάτες




«Το καινούριο βιβλίο της Άνας Ζ. απογοήτευσε οικτρά τους οπαδούς και τις οπαδές της. Φυσικά δεν περίμενε κανείς το απόλυτο μεγαλείο με τόσο περιορισμένο ταλέντο. όμως λίγο ή πολύ περιμέναμε αληθινούς αφορισμούς, κάποια συμμετοχή στα κοινά τέλος πάντων, στον πόνο, τα βάσανα και την ομορφιά του κόσμου, η κοινωνία, οι φτωχοί, οι άστεγοι...
Γιατί έχουμε γιατρούς και διαιτολόγους;
Ο "ποιητής πρέπει να εκπλήττει". Εντάξει, μας εξέπληξε»


Άνα Ζουμάνη



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image