Πιπεριές φλωρίνης γεμιστές--- χωρίς βάρος θα πετούσες στην κορφή..οδηγέ



Να τρως φαγητά που απαιτούν περισσότερη ενέργεια από τον πεπτικό σου μηχανισμό από όση ακριβώς χρειάζεται, είναι μια βάρβαρη πράξη.
Άλλο ένα τρυφερό κομμάτι κρέας, άλλο ένα σκληρό κομμάτι κρέας.
Άλλο ένα παχύ κομμάτι ζαμπόν, άλλο ένα μοσχαρίσιο μπριζολάκι, που λιώνει στο στόμα.
Το διατροφικό σου σύνθημα ας είναι: «Να λιώνει στη γλώσσα»/







Και ξεκινάμε.
Χρειαζόμαστε φρέσκα κρεμμυδάκι και κρεμμύδια, μια μελιτζάνα, μισό κιλό κιμά ΒΟΔΙΝΟ, ρύζι απλό, μαιδανό, ντομάτα στο κουτί, αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο.


Κόβεις τα καπάκια από τις πιπεριές και αφαιρείς τα σπόρια.









"Το καφρώδες ύφος των γραπτών της Άνας, με εμποδίζει να χαρώ τον κόκκο αλήθειας που περιέχουν"









Καθαρίζεις την μελιτζάνα, τα κρεμμυδάκια και τα κρεμμύδια και τα τσιγαρίζεις όλα μαζί στο καυτό ελαιόλαδο.













Οι νόμοι της υγιεινής πρέπει να μεγαλώσουν μέσα μας και να γίνουν εμμονές.  Να γίνουν η δύναμη του αναπόφευκτου.
Ως τώρα υγεία σήμαινε να αντιτάσσεσαι στην αλήθεια.
Άρρωστος θα πει να λαχταράς την αλήθεια και ταπεινά να υποτάσεσσαι σ΄αυτήν με σκοπό να προσεγγίσεις ένα υψηλότερο επίπεδο υγείας.
Η αρρώστια είναι η μόνη δυνατότητα να φτάσεις την υψηλότατη, απόλυτη υγεία.
Η ως τώρα υγεία είναι ένα πείσμα που πρέπει να σπάσει.








Ρίχνεις μέσα τον κιμά (αν είσαι χορτοφάγος, κάτι άλλο), τον μπερδεύεις με τα υπόλοιπα υλικά και τον τσιγαρίζεις.













Μια φορά και έναν καιρό, ένας ιδανικός γιατρός είπε σε έναν άκρως καλλιεργημένο ασθενή του: «Κύριέ μου, ωφελήθηκα περισσότερο από εσάς, από ότι εσείς από εμένα»








΄Ρίχνεις επάνω πολλήηηηη τρυμένη -θέλουμε ζουμιά όχι παίξε γέλασε- ντομάτα και ψιλοκομμένο μαϊδανό, ανακατεύεις και αφήνεις τα υλικά να βράσουν περίπου ένα τέταρτο.











 Οι μελαγχολίες κάθε είδους είναι η αίσθηση της αδυναμίας να φτάσεις τα ιδανικά και τις ιδέες.
Ως εκ τούτου κάποιοι άνθρωποι, λόγω αδυναμίας, πλάθουν πρόωρα μικρότερα ιδανικά, υποκατάστατα, πχ ιδεολογίες, για να μπορέσουν να ξεφύγουν από τις μελαγχολίες τους.





Ρίχνεις το ρυζάκι, αλατάκι, πιπεράκι και αν έχεις κιμά από πλαστικό κρέας του σούπερμάρκερ, ρίχνεις κάνα δύο κύβους ζωμό μέσα, η ακόμη καλύτερα σπιτικό ζωμό που έχεις φτιάξει μόνος σου και τον διατηρείς ως παγάκια στην κατάψυξη (αυτό κάνω εγώ).
Κλείνεις τη φωτιά και περιμένεις να ρουφίξει το ρύζι όλα τα ζουμιά. 








 Η πεπτική συσκευή του ανθρώπου πρέπει να προστατεύεται όπως ένα μωρό από τη μάνα του. Τρυφερότατη φροντίδα.






Γεμίζεις τις πιπεριές με το υλικό, τριβεις μια-δυο ντομάτες από πάνω, στάζεις λίγο ελαιόλαδο, ρίχνεις ένα φλιτζάνι νερό, στην ανάγκη αλατίζεις και ψήνεις το φαί σε μέτρια θερμοκρασία μέχρι... να ψηθει. 



 Ε βουαλά!
Πιπεριές φλωρίνης γεμιστές με μίνι ντοματούλα και τυράκι. 







«Μα σε παρακαλώ! Εγώ τρώω πέτρες και εξελίσσομαι μια χαρά»
«Φαντάσου όμως τώρα τι θα γινόταν αν δεν έτρωγες πέτρες»
Σαν όπως όταν λέει ο ορειβάτης οδηγός: «Σκαρφαλώνω στο βουνό και με τριάντα κιλά βάρος στην πλάτη».
Ε, τότε χωρίς βάρος θα πετούσες στην κορφή.... οδηγέ



Θα φύγω, στα έλατα θα πάω
εκεί που την είδα για τελευταία φορά
όμως το βράδυ ρίχνει ένα πέπλο στο τοπίο
και στα μονοπάτια πίσω από το δάσος
και το δάσος υψώνεται μαύρο και άδειο
πόνε μου, πόνε, 
και τα πουλιά δεν καλαηδούνε πια

χωρίς εσένα δεν υπάρχω
μαζί σου είμαι μόνος
χωρίς εσένα μετρώ τα δευτερόλεπτα
μαζί σου οι ώρες δεν περνούν
χωρίς εσένα

Τα κλαδιά πάνω στους τάφους
πλέον είναι σιωπηλά και χωρίς ζωή
και η αναπνοή μου -Αχ- πόσο βαριά
πόνε μου, πόνε, 
και τα πουλιά δεν κελαηδούνε πιά.

χωρίς εσένα δεν υπάρχω
μαζί σου είμαι μόνος
χωρίς εσένα μετρώ τα δευτερόλεπτα
μαζί σου οι ώρες δεν περνούν
χωρίς εσένα

χωρίς εσένα

και η αναπνοή μου -Αχ- πόσο βαριά
πόνε μου, πόνε, και τα πουλιά δεν κελαηδούνε πιά. 

χωρίς εσένα δεν υπάρχω
μαζί σου είμαι μόνος
χωρίς εσένα μετρώ τα δευτερόλεπτα
μαζί σου οι ώρες δεν περνούν
χωρίς εσένα

χωρίς εσένα

χωρίς εσένα

χωρίς εσένα

χωρίς εσένα

χωρίς εσένα

χωρίς εσένα



Άνα Ζουμάνη
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image