Στελίνα...





Στο δωμάτιο 0 βαθμοί κελσίου. Η νέα γυναίκα κάθεται στη μέση του δωματίου, σε μια ξύλινη καρέκλα.
Φοράει κόκκινο κασκόλ και γούνινο σκούφο στο κεφάλι. Τα μαλλιά της είναι απαλά, κυματιστά.
Ένας γέροντας περπατάει πάνω κάτω και μιλάει: «Πρέπει να ανάψουμε την σόμπα, Στελίνα...»
«Όχι...», είπε εκείνη.
«Μόνο μια μικρή φωτιά...», λέει ο γέρος.
«Όχι»
Ο γέρος σκέφτεται: «Θα μπορούσαμε να ανάψουμε μια μικρή φωτιά...»
Εκείνη νιώθει: «Νομίζω πως έχασα το σώμα μου. Έμεινε μόνο μια τούφα άσπρα μαλλιά, αλλά από πού κρατιέται; Αφού έχασα το σώμα μου...»
«Μια τούφα άσπρα μαλλιά..», λέει, «μπαμπά...»
Ο γέροντας σκέφτεται: «Ναι παιδί μου. Θα μπορούσαμε για παράδειγμα να κάνουμε λίγα ροκανίδια και να τσαλακώσουμε μια εφημερίδα...κάτι να κάνουμε τέλος πάντων, να ετοιμάσουμε κάτι για κάθε ενδεχόμενο...»
Η νέα γυναίκα κάθεται ακίνητη. Ο σκούφος κάθεται κάπως στραβά πάνω στα απαλά κυματιστά μαλλιά. Σαν το παγόβουνο.
Ο γέρος σκέφτεται: «Στα περβάζια έχει σκόνη, θα μπορούσα να γράψω με το δάχτυλο "κάποιος χειμώνας, κάποτε...". Ένα σπίτι είναι σαν ένα μικρό παιδί, αμέσως λερώνεται...»
Η νέα γυναίκα λέει: «Θεέ μου...»
Ο γέρος: «Θα μπορούσαμε ίσως...»

Βαθιά σιωπή...

Τα παράθυρα τρέμουν από τα αυτοκίνητα που περνούν. Τρέμουν, μαζεύονται σα να παίρνουν φόρα, κάνουν σαν κανονιοβολισμός από μακρυά... και ηρεμούν.
Μετά τρέμουν και ζουζουνίζουν σαν καλοκαιρινές μέλισσες...
Η γυναίκα λέει: «Θεέ μου...»
Ο γέρος σκέφτεται: «Φυσικά. Αν φοράς γούνινο σκούφο... Δεν έχω δεi ποτέ μου άνθρωπο να κάθεται με σκούφο μέσα στο δωμάτιο... κάνεις λίγα ροκανίδια, τσαλακώνεις μια εφημερίδα... ή αγοράζεις προσάναμμα με ένα μείγμα από... κάτι εξαιρετικό... και αμέσως σκάει, και φτύνει σπίθες... αλλά οι γυναίκες είναι σκληρές... αντέχουν...»

Πηγαίνει πάνω κάτω...
Και λέει: «Ίσως ένα ζεστό τσάι... Στελίνα...»
Και σκέφτεται: «Είναι και αυτό μια πηγή θερμότητας...»
Εκείνη σηκώνεται, πηγαίνει με τον πατέρα της στην μικρή καφετέρια...
«Μπαμπά...», είπε στο δρόμο
«Τι παιδί μου;»
«Σε λυπάμαι τόσο...»

Στην καφετέρια
Ο γέρος πίνει και λέει: «Την χρειαζόμαστε τη ζέστη... είναι νόστιμο παιδί μου;»
Όμως εκείνη δεν μπορεί να απαντήσει....


Άνα Ζουμάνη





SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image