Θαύμα-, θαυμάσιες γυναίκες



Υπάρχουν θαύμα-, θαυμάσιες γυναίκες, πανωραίες γυναίκες, οι οποίες έχουν παραιτηθεί πριν την ώρα τους - έγκαιρα.  Είτε επειδή νιώθουν αγάπη και αληθινή ευγνωμοσύνη για τον άντρα τους, η επειδή τις απορροφά νύχτα και μέρα η τρυφερότητα και η φροντίδα για το αγαπημένο τους παιδί.
Κάθονται στην πολυτελή εξέδρα του παραμυθένιου κόσμου του φλερτ, όπως στο θέατρο, και παρακολουθούν μοίρες που, δεν είναι δικές τους και που, ποτέ δεν πρόκειται να γίνουν δικές τους.
Παρ' όλα αυτά είναι στολισμένες με καπελίνες, σέξυ φορέματα και υπέροχες σανδαλέττες που προσελκύουν όλα τα βλέμματα.
Παρ' όλα αυτά νιώθουν την έλξη που ασκούν στους κουρσάρους, στους ληστές, στους τυχοδιώκτες και στους γόηδες... Όμως αυτές έχουν επιλέξει, οριστικά,  την ασφάλεια και την σταθερότητα στη ζωή τους.
Είναι επιλογή. Είναι μόνο επιλογή!
Δεν κινδυνεύουν από τίποτα και από κανέναν γιατί κάθονται στον άπαρτο πύργο των αχ! τόσο υποτιμημένων «ομαλών συνθηκών».
Και όμως τις έχουμε δει σε όλα τα «Etablissements» διασκέδασης, ψυχαγωγίας και τεχνών, να συμπεριφέρονται ευγενικά ξετρελαμένα, σαν υπνωτισμένες από το δηλητήριο της «ασυδωσίας».
Όμως αυτό το κάνουν μόνο για να μην ταράξουν τα νερά του γενικού «mood» των κυρίων και κυριών της κοινωνίας.
Οι σύζυγοι φαίνεται σα να έχουν το ένα μάτι κλειστό, στην πραγματικότητα όμως έχουν και τα δύο μάτια διάπλατα ανοιχτά με φόκους στους... «Gentlemen», δηλαδή στους πειρατές και τους ληστές, οι οποίοι κάνουν συζήτηση à deux,  με την σύζυγο, σα να ήταν αρνάκια στο πράσινο λιβάδι, ενώ όλοι τους μαζί είναι λύκοι που θα ξεκινούσαν μακελειό με αιματοχύσια... αν μπορούσαν...

Και νάτο τώρα... το κατάλληλο... νάτην η στιγμή... όταν η θαύμα-θαυμάσια-πανωραία, μπαίνει το δωμάτιο του παιδιού, όπου εδώ και εκεί ακούγεται ψιθηριστά, με κλάψα γλυκιά, η λέξη «mami...»

Δεν είμαι ηθικολόγα. Και αν αυτή τη φορά είμαι, δεν ντρέπομαι γι' αυτό... ούτε τόσο δα!
Τις χέστηκα τις «φεμινίστριες», τις «γαμιόλες», τις «σεξοβόμβες», τις «απελευθερωμένες», τις «καριερίστριες»  με τα «μουνιά» τους, με τις «καύλες» τους, με τα «τρελά γαμήσια» τους, τους «δεν υπάρχει» γαμιάδες τους και όλα τους τα «δικαιώματα».

Να μπορείς να επικεντρωθείς σε ένα και μοναδικό, σημαντικότατο, άκρως πολύτιμο πράγμα, στην κατά τα άλλα «διασπασμένη ζωη», αυτό θα πει «αξιοπρέπεια».
Αξιοπρέπεια θα πει, σ΄αυτήν τη σύντομη ζωή, να επενδύεις  τις δυνάμεις σου, αποκλειστικά, στο καλύτερο ΄«πράγμα» του κόσμου.
Ανήθικο είναι να τις σπαταλάς, να τις καταστρέφεις για το τίποτα... και πάλι για το τίποτα...


Άνα Ζουμάνη


SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image