Χίλιες και μία νύχτες



Ο άγνωστος μπήκε στο καλύτερο κομμωτήριο της πόλης. Ο χώρος μύριζε Eau de Parfume, φρεσκοπλυμένες πετσέτες και φίνο καπνό «Χίλιες και μία νύχτες»
Στο ταμείο καθόταν μια πολύ νέα γυναίκα με ξανθά, μεταξωτά μαλλιά. «Ένας κόμης θα σε κατακτήσει, πανέμορφη...», σκέφτηκε.
Εκείνη τον κοίταξε με μάτια που έλεγαν, «Όποιος και να είσαι, ένας στους χιλιάδες, σου λέω πως η ζωή απλώνεται μπροστά μου, η ζωή...το ξέρεις;»
Το ήξερε.
«Θα μπορούσε να είναι και ένας πρίγκιπας...», σκέφτηκε ο άγνωστος.
Η ξανθιά παντρεύτηκε έναν ζαχαροπλάστη, ο οποίος πτώχευσε σε δύο χρόνια.
Η ξανθιά είχε την κατασκευή μιας γαζέλας. Ούτε το μετάξι, ούτε το βελούδο επηρέαζαν την ομορφιά της, γυμνή ήταν πιο όμορφη, πιθανώς.
Ο ζαχαροπλάστης πτώχευσε. Τέλειωσε.
Μια μέρα ο  άγνωστος την συνάντησε στο δρόμο με ένα παιδί.
Εκείνη τον κοίταξε με μάτια που έλεγαν, «παρ' όλα αυτά έχω τη ζωή μπροστά μου... τη ζωή. Το ξέρεις...;»
Το ήξερε.
Ένας φίλος του άγνωστου είχε πυρετό. Ήταν πλούσιος, εργένης και ζούσε σε μια βίλα στη λίμνη.
Όταν ο άγνωστος τον επισκέφτηκε, συνάντησε εκεί μια νέα γυναίκα με ξανθά μεταξωτά μαλλιά που του έβαζε παγωμένες κομπρέσες.
Τα χέρια της ήταν στραπατσαρισμένα από το παγωμένο νερό.
Εκείνη τον κοίταξε με μάτια που έλεγαν, «Αυτή είναι η ζωή...! τον αγαπώ...! Γιατί αυτή είναι η ζωή...!»
Όταν ο εργένης ανάρρωσε, παρέδωσε την ξανθιά σε έναν άλλο πλούσιο άντρα.
Την έδωσε απλά, έτσι απλά...
Ήταν καλοκαίρι.
Αργότερα, το φθινόπωρο, τον κατέλαβε η λαχτάρα... το φθινόπωρο. Τον είχε περιποιηθεί και φώλιαζε στην αγκαλια του με το τρυφερό κορμί μιας γαζέλας.
Της έγραψε, «έλα...».
Μια μέρα ο άγνωστος την είδε να μπαίνει σε έναν ωραίο διάδρομο όπου έλαμπαν έξι κολώνες από γαλάζιο μάρμαρο.
Εκείνη τον κοίταξε, «η ζωή είναι πίσω μου, η ζωή... το ξέρεις;»
Το ήξερε.
...
Ο άγνωστος μπήκε στο καλύτερο κομμωτήριο της πόλης.
Μύριζε ακόμη Eau de Parfume, φρεσκοπλυμένες πετσέτες και φίνο καπνό «Χίλιες και μία νύχτες».
Στο ταμείο καθόταν πάλι ένα κορίτσι με καστανά κυματιστά μαλλιά.
Τον κοίταξε με τα θριαμβευτικά μάτια της νιότης.... Who art thou, one of thousands...
«Όποιος και να είσαι, ένας στους χιλιάδες, σου λέω πως η ζωή απλώνεται μπροστά μου, η ζωή...το ξέρεις;»
Το ήξερε.
«Ένας κόμης θα σε κατακτήσει...», σκέφτηκε ο άγνωστος,  «μπορεί να είναι και πρίγκιπας».



Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα

 
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image