Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο ρομαντικός - Η Νοσταλγός (Απόσπασμα)





«Εκάθισεν εις τας κώπας και ήρχισε να ελαύνη. Εκείνη, εις την πρύμνην καθημένη, εδέχετο κατ᾽ όψιν το ωχρόν φως της σελήνης, το οποίον επέχριεν ως με αργυράν κόνιν τους αβρούς χαρακτήρας του ωραίου προσώπου της. Ο νέος την εκοίταζε δειλώς.
...
Η Λιαλιώ έμεινε με το μεσοφούστανον, κοντόν έως τας κνήμας, λευκόν όσον και το κολόβιον, και με τας λευκάς περικνημίδας, υφ᾽ ας εμάντευε τις τας τορνευτάς και κομψάς κνήμας, λευκοτέρας ακόμη. Έμεινε με τα κρίνα του λαιμού της ατελώς καλυπτόμενα από την πορφυράν μεταξωτήν τραχηλιάν της, κ᾽ εκάθισε συνεσταλμένη παρά την πρύμνην, βραχυσωμοτέρα ή όσον ήτο, με το μέτριον και χαρίεν ανάστημά <της>.
...
Ο νέος, ως γείτων, είχε πληροφορηθή τα συμβαίνοντα, και την ηγάπησε κρυφά. Η χάρις του λιγυρού αναστήματός της δεν εξηλείφετο από την άνευ μέσης περιβολήν την οποίαν εφόρει. Και τα κατσαρά, τα οποία εκόσμουν το ηδυπαθές μέτωπόν της, ήσαν φυσικά και όχι επίπλαστα. Η λάμψις των βαθέων και μαύρων οφθαλμών της έκαιεν αμαυρά, υπό τας καμαρωτάς οφρύς, και τα πορφυρά χείλη της ερρόδιζον επί της ωχράς και διαυγούς χροιάς των παρειών της, αίτινες εβάπτοντο μ' ελαφρόν ερύθημα εις τον παραμικρόν κόπον ή εις την ελαχίστην συγκίνησιν. Αλλά το λεπτόν και ήρεμον πυρ των οφθαλμών της έκαιε την καρδίαν του νέου....»





Παπαδιαμάντης: Μένει στην ουσία, δε σε πρήζει με ανούσιες περικοκλάδες και φροϊδικές ξενέρωτες αναλύσεις, ξέρει πως το αγαπημένο του "μυστήριο" δεν μπορεί να το προσεγγίσει και να το εξηγήσει κανείς.. είναι αυτό που είναι.. δεν κρίνει, περιγράφει και μεταφέρει τις αισθήσεις μέσα από εικόνες, χωρίς τα προσωπικά του συναισθήματα, γιατί ο καθένας έχει τα δικά του. Σεβασμό προς τον αναγνώστη λέμε το φαινόμενο.
Λένε πως δεν είναι ρομαντικός, όμως είναι. Στο παραπάνω απόσπασμα βλέπουμε τη "μάχη του έρωτα" με φόντο το φως του φεγγαριού. Αυτό κάνει ο ρομαντισμός: Παρουσιάζει τον αγώνα του ανθρώπου με τα στοιχεία της φύσης, τον αγώνα για την ελευθερία του με φόντο την ομορφιά της φύσης.
Στη φωτογραφία ο ρομαντισμός του σήμερα. Το φεγγάρι μεταφέρθηκε από το φόντο στο επίκεντρο του ρομαντισμού... ο ρομαντισμός έχασε το κεντρικό του θέμα και έμεινε μαγκούφης και αδιάφορος μόνο με τα διακοσμητικά του στοιχεία.




SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image