Για την Βίκτωρα, την πανέμορφη της Σλοβακίας




Ήταν άνοιξη όταν για πρώτη φορά επισκεφτήκαμε τη φάρμα του κυρίου Φρήντ. 
Μου άρεσαν πολύ τα μεγάλα χωράφια με το φίνο άγγιγμα της σποράς, σιτάρι που δεν είναι ακόμη σιτάρι, τεύτλα που δεν είναι ακόμη τεύτλα, κριθάρι που δεν είναι ακόμη κριθάρι, ακόμα και το χορτάρι που δεν είναι ακόμη χορτάρι.
Μόνο τα υγρά λιβάδια άνθιζαν πιο έντονα και γύρω από τα φιδίσια ρυάκια ήταν χιλιάδες κιτρινοκόκκινα λουλούδια. Εδώ και εκεί υπόλοιπα δασών με καφέ θάμνους από προηγούμενα χρόνια και γυμνά δέντρα.
Κατά το βραδάκι είδαμε τους φασιανούς. 
Όλα τα ζώα ήταν ειρηνικά, γιατί ήταν περίοδος ελέους για όλα. Για λίγες βδομάδες είχαν γίνει φίλοι με τον δολοφόνο τους, τον άνθρωπο.
Το προηγούμενο βράδυ είχαμε συζήτηση με τον οικοδεσπότη για τις όμορφες κοπέλες της σλοβακικής επαρχίας.
Εκείνος, ο κύριος Φρηντ, ήταν τόσο ευγενής, που το επόμενο πρωί τηλεφώνησε στο χωριό να έρθουν, παρακαλώ, κάποιες από τις όμορφες με την παραδοσιακή στολή, για να τις βγάλουμε φωτογραφίες.
Ήρθαν τρεις κοπέλες με άσπρες υπέροχες κεντημένες μπλούζες, με φαρδιές σκούρες φούστες κεντημένες με μωβ μετάξι, με σκούρες μεταξωτές κορδέλες γύρω από το κεφάλι τους και τις παραδοσιακές τους μπότες. Ήταν περήφανες και πανέμορφες.
Όμως εγώ κοίταζα συνεχώς τα μάτια τής δύο χρόνια μεγαλύτερής μου, δεκατριάχρονης Βίκτωρα. Ανησυχούσα πως κρυώνει με το λεπτό πουκάμισο και σκεφτόμουν να της δώσω τη ζακέτα μου.
Πόζαρα μαζί της για πολλές φωτογραφίες και εκείνη με κοίταζε συνεχώς με χαμογελαστό και κατανοητικό πρόσωπο.
Όλοι το κατάλαβαν πως ήταν η εκλεκτή μου φιλενάδα -και μάλιστα έτσι απλά.
Κάποιοι πετούσαν από χαριτωμένες ως ανόητες σπόνδες για τον ενθουσιασμό μου και την ομορφιά της Βίκτωρα και ενώ εγώ θύμωνα και γκρίνιαζα, η Βίκτωρα δεν έχασε ούτε μια στιγμή το περήφανο και αξιοπρεπές της βλέμμα, συνεχώς χαμογελούσε σαν παιδί και σαν γυναίκα ταυτόχρονα...
Το βράδυ πήγαμε πάλι βόλτα στα χωράφια και ήρθε άνεμος από το βουνό και ήρθε χιονάνεμος. Ανάμεσα στους θάμνους χοροπηδούσαν φασιανοί.
Παντού ήταν μεγάλα χωράφια που το καλοκαίρι θα έφερναν μεγαλειώδη πλούτο. Παντού ήταν αγροκτήματα διάσπαρτα με τεράστιους λόφους από άχυρο. Πού και πού εμφανιζόταν το μαύρο φάντασμα «άροτρο».

......


Βίκτωρα, σήμερα θα είσαι η ομορφότερη του χωριού, η φαρδιά σου φούστα, χωρίς βρακί από κάτω, θα σηκώνεται γύρω σου όταν χορεύεις και με μια επιδέξια κίνηση θα πέφτει πάλι στο γυμνό σου σώμα. Ζεις ή υποφέρεις για κάτι που αξίζει, η για κάτι πολύ κοινό. Θέλω να μάθεις πως αυτή τη στιγμή με απασχολεί πολύ η τύχη σου...
Ελπίζω ο μπάρμπα Φρηντ να έχει την ευγένεια να μεταφράσει το γράμμα μου και αν δεν το καταλάβεις όλο, άντλησε από αυτό πως, εκείνη την ημέρα σε αγαπούσα πολύ πολύ...



Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα

SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image