Ανάσταση - Έτσι είδα την αγάπη



Τελικά θα μας αγαπήσει αληθινά μόνο εκείνος ο άνθρωπος που μπορεί ν' αναστήσει μέσα του όλα εκείνα τα «ζενίθ», τα οποία σπάνια ή ποτέ δεν φτάνουμε σ' αυτήν τη ζωή.
Όποιος μπορέσει να αποκωδικοποιήσει τις μέσα μας κοιμώμενες ιδανικές καταστάσεις, θα μας αγαπήσει αληθινά.
Όποιος αρκείται με την φτωχή ύπαρξη της καθημερινότητάς μας, δεν θα μας αγαπήσει ποτέ πραγματικά, θα γίνουμε απλώς εφημερόπτερα του πάθους του.
Όποιος δεν μπορεί να μας ονειρευτεί ως το -δυστυχώς, ή ευτυχώς- απρόσιτο ζενίθ μας, θα απογοητευτεί, αύριο η μεθαύριο, από τις ανεπάρκειες μας.

Δεν αρκεί να με αγαπάς γι' αυτό που είμαι. Πρέπει να με αγαπάς ΚΑΙ γι' αυτό που πιθανώς θα μπορούσανα να γίνω με μια καλύτερη μοίρα, μέσα σε ιδανικότερες συνθήκες...σε μια άλλη ζωή.

Μόνο οι απόλυτες ιδιοφυίες μεταξύ των ανθρώπων έχουν τη δύναμη να γίνουν ο εαυτός τους, παρά τους κινδύνους. Όμως εμείς -οι κοινοί θνητοί- έχουμε ανάγκη εκείνον, που θα μας αναστήσει στην δική του ψυχή.
Γι΄αυτόν και μόνο θέλουμε να αγαπηθούμε. Για να αναστηθούμε ως ιδανικοί.
Από την στιγμή που δεν μπορούμε να είμαστε ιδανικοί, επιθυμούμε κάποιον που θα βρει μέσα μας την πιθανή τελειότητα μας...σαν προφήτης. Σαν λαμπρός Εξερευνητής.
Όμως κι εμείς θα αγαπήσουμε αληθινά μόνο εκείνον που θα πιστέψει σ' αυτό το κάτι που υπάρχει βαθιά μέσα μας, αλλά είναι τόσο ευαίσθητο που δεν μπορεί να απαπτυχθεί σ' αυτήν τη βάρβαρη ζωή.
Ο θεός μας έδωσε μια υπερ-τρυφερή ψυχή, εμείς όμως την καταστέλλουμε αμέσως - για πρακτικούς λόγους.
Γι' αυτό, θα αγαπήσουμε μόνο εκείνον τον άνθρωπο, που μπορεί να την αναστήσει μέσα του. Έναν που θ' ακούσει τα σιωπηλά-παραπονιάρικα ιδανικά μας. Έναν που τα πενθεί, όπως εμείς οι ίδιοι.

Ο θεός μας ονειρεύτηκε όμορφους, γεμάτους χάρη, κατανοητικούς, τρυφερούς, δυνατούς, πολεμιστές, ανιδιοτελείς. Όμως ο κοινός άνθρωπος ικανοποιείται εύκολα.
Εκείνου, που μπορεί να ζει χωρίς ιδανικά, του φτάνει και μια χήνα.


SHARE

Άνα Ζουμάνη

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image