Ανάσταση - Έτσι είδα την αγάπη



Τελικά μπορεί να μας αγαπήσει μόνο εκείνος ο άνθρωπος που μπορεί ν αναστήσει μέσα του όλα εκείνα τα «ζενίθ», τα οποία σπάνια η ποτέ δεν φτάνουμε σ' αυτήν τη ζωή. Μόνο όποιος μπορεί να αποκωδικοποιήσει τις μέσα μας κοιμώμενες ιδανικές καταστάσεις, μας αγαπάει αληθινά.
Όποιος αρκείται με την φτωχή ύπαρξη της καθημερινότητάς μας,  δεν θα μας αγαπήσει ποτέ πραγματικά, θα γίνουμε απλώς εφημερόπτερα του πάθους του.
Όποιος δεν μπορεί να μας ονειρευτεί ως τα δυστυχώς απρόσιτα ιδανικά μας, θα απογοητευτεί, αύριο η μεθαύριο, από τις καθημερινές μας ανεπάρκειες...

Δεν αρκεί να μας αγαπούν γι' αυτό που είμαστε, πρέπει να μας αγαπούν και γι' αυτό που πιθανώς θα μπορούσαμε να γίνουμε με μια καλύτερη μοίρα, μέσα σε ιδανικότερες συνθήκες, σε μια άλλη ζωή.
Μόνο οι απόλυτες ιδιοφυίες μεταξύ των ανθρώπων έχουν τη δύναμη να γίνουν ο εαυτός τους, παρά τους κινδύνους. Όμως εμείς πρέπει να βασιστούμε σε  εκείνους που στην δική τους ψυχή θα αναστήσουν αυτό που - λίγο η πολύ-  λείπει για να είμαστε ιδανικοί. Γι΄αυτόν το λόγο και μόνο θέλουμε να αγαπηθούμε.

Από την στιγμή που δεν μπορούμε να είμαστε ιδανικοί, επιθυμούμε κάποιον που θα δει μέσα μας την πιθανή τελειότητα μας, σαν μάντης, σαν προφήτης.Γι' αυτό τον έχουμε τόση ανάγκη, επειδή βλέπει ένα κομμάτι από εμάς που δεν είναι ακόμη, που κανείς δεν βλέπει και όμως υπάρχει... για τον λαμπρό μας Εξερευνητή.

Αγαπάμε αληθινά μόνο εκείνον που πιστεύει σ' αυτό το κάτι που υπάρχει βαθιά μέσα μας, αλλά είναι τόσο ευαίσθητο που δεν μπορεί να απαπτυχθεί σ' αυτήν τη βάρβαρη ζωή.Ο ουρανός μας έδωσε μια υπερ-τρυφερή ποιητική ψυχή, εμείς όμως την καταστέλλουμε και την καταστρέφουμε αμέσως - για πρακτικούς λόγους. Τι χρησιμεύει τότε;
Γι' αυτό,  εκ των υστέρων αγαπάμε μόνο εκείνον τον άνθρωπο που μπορεί να την αναστήσει μέσα του.Έναν που ακούει τα σιωπηλά-παραπονιάρικα ιδανικά  - μέσα μας. Έναν που πενθεί, όπως εμείς οι ίδιοι.

Ο Θεός μας ονειρεύτηκε όμορφους, γεμάτους χάρη, κατανοητικούς, τρυφερούς, δυνατούς, πολεμιστές, ανιδιοτελείς. Όμως ο κοινός άνθρωπος ικανοποιείται εύκολα. Του άθλιου που μπορεί χωρίς ιδανικά του φτάνει και μια... χήνα.



Άνα Ζουμάνη



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image