Η μαχαιροβγάλτις


Βαριά απελπισμένη υπεριμπρεσιονισμένη και λίγο σουρωμένη όχι από τη χώρα "Σκέφτομαι" αλλά από τη χώρα "Πράττω" και  κινούμενη από περίσσειες  ζωτικές δυνάμεις, τράβηξα το μαχαίρι
Από εκείνη τη στιγμή αρχίζει να υφαίνεται μια αύρα γύρω μου, τελείως από μόνη της,  χωρίς εγώ να κάνω κάτι.
Ο λανθάνων ρομαντισμός που κοιμάται στην ψυχή του λαού, ξυπνάει και πλάθει μια ομηρική ηρωίδα. Μία που μαχαιρώνει.
Τώρα ονομάζομαι Άνα η τρομερή, η ηρωίδα, μία που είναι διαφορετική από τους άλλους.
Ο καθένας έχει κάποιο συμφέρον να με περιγράφει όσο γίνεται  πιο επικίνδυνη, πιο ηρωική.
Ανίκανοι να παίξουν το δικό τους ανεξάρτητο ρόλο στην κοινωνία οι άνθρωποι, γίνονται προσωπικότητες μέσω της εξάρτησής τους από - εμένα - την απελπισμένη ηρωίδα

Όσο πιο πολύ μετράει ο ήρωας, τόσο πιο πολύ μετρούν και οι ίδιοι.
Ένας χρηματιστηριακός ελλιγμός της ζωής της ίδιας.
Κανείς από τους εξαρτημένους οπαδούς μου, μέσα στον κακό ντουνιά, δε με συμβουλεύει να μη μαχαιρώνω, όπως θα συμβούλευε το παιδί του, τον αδερφό του, το φίλο του, κάποιον που αγαπάει. 

Με πιέζουν όλο και πιο πολύ στο ρόλο του ήρωα, ενώ εγώ δεν τολμώ να διαψεύσω τη φήμη...κάπου με πιέζει.. κάπου με συμφέρει...
Τι να τους πω; «συγνώμη, αλλά δεν είμαι πιο ηρωίδα από εσας, μαχαιρώνω τόσο πρόθυμα όσο εσείς και τα παιδιά σας»;
Κανένας δεν θα με πίστευε, γιατί ο  παθητικός ρομαντισμός του λαού,  είναι πιο δυνατός από την όποια δήλωση του ήρωα και την όποια συμπεριφορά του.




Άνα Ζουμάνη




  μαχαιροβγάλτης δολοφόνος
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image