Η τελευταία κούρσα




Τα είχε όλα και στην ουσία δεν είχε τίποτα.
Ήταν πανέμορφη, εκπαιδεύτηκε στα δάση και στα λιβάδια και όμως υπεκυψε σε έναν μεγαλοαστό εκατομμυριούχο.
Επτά χρόνια θα εξυμνούσε ο Δάντης την χάρη της στα κουρασμένα και θαμπά του τραγούδια, καταβεβλημένος.
Όμως εκείνη την είδε λάθος, όπως οι περισσότερες...
Τι να κάνουμε; Επιθυμούσε όσο τίποτε άλλο να την ζηλεύει η Αμαλία, να την θαυμάζει η Ασπασία και να την ευλογεί η θεία Αγλαϊα.
Και έτσι θυσίασε την ευτυχία της.
Κανείς δεν την εμπόδισε και έπεσε στην άβυσσο των απολαύσεων.
Ο Θεός έβλεπε από ψηλά πάνω της με τα σοβαρά, ήπια μάτια του και οι άγγελοι έκλαιγαν γύρω της πικρά.
Μια νύχτα με ομίχλη κόλλησε με 160 πάνω σε ένα δέντρο και πέθανε.
Πριν πεθάνει είδε γύρω της ένα ομιχλώδες γκριζοπράσινο τοπίο με μακρινά λιβάδια και δάση. Τους ανθρώπους γύρω της δεν τους αναγνώρισε πια.
Οι κύριοι μετέφεραν τη σορό της αργά στην πόλη.
Τώρα που η όμορφη είχε αφήσει τους κινδύνους πίσω της, θα μπορούσαν να χτυπήσουν 250 στο κοντέρ...
Και τι έκαναν οι κύριοι; Πήγαιναν σημειωτόν...         


Άνα Ζουμάνη


 



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image