Αλκυόνη, μια πολεμίστρια με αστραφτερή γαλαζοπράσινη πανοπλία


Αλκυόνη.
Τρυφερό πουλί και σκληρή χειμερινή καταδύτρια.
Εκτός αυτού λάμπει γαλαζοπράσινη σαν το κολίμπρι στα τροπικά δάση.
Το κολίμπρι του χειμώνα!
Το κοφτερό της ράμφος τρυπάει τα ψάρια στο νερό, όπως το καμάκι τρυπάει τις φάλαινες.
Μέρες ολόκληρες κάθεται πάνω στα κούτσουρα της λίμνης και παραμονεύει.
Ξαφνικά εκτοξεύεται, βουτάει, τρυπάει!  Μία κομψή δολοφόνος.
Προτιμά τους κυπρίνους. Όπου κυπρίνοι, εκεί της Αλκυόνης το ράμφελο. Τους τελειώνει.
Όποιος δεν δει το μπιρμπίλι σε δράση, δεν θα το πιστέψει. Μέρες ολόκληρες κάθεται στο κούτσουρο και παραμονεύει, γαλαζοπράσινο, το ράμφος ένα δόρυ, ένα σπαθί, ένα στιλέτο, μια θανατηφόρα βελόνα..

Αλκυόνη.
Μια ρομαντική πολεμίστρια με αστραφερή γαλαζοπράσινη πανοπλία. Μια παραμυθένια ηρωίδα της φύσης της ίδιας.
........

Η Νάννυ ζήτησε να σκάψουν ένα λάκκο με νερό και ψάρια ανάμεσα στα σκλήθρα και τις φουντουκιές και να τον περικλείσουν με λεπτό πλέγμα.Μέσα τοποθέτησε μία Αλκυόνη.
Τώρα την κοιτάζει ώρες ολόκληρες να κάθεται και να παραμονεύει.  Η κυρία της λίμνης με τον γαλαζοπράσινο χιτώνα.
Απέναντι στη χάρη της Αλκυόνης οι προσπάθειες των ανθρώπων να κατακτήσουν την ψυχή της, της φαίνονται άγαρμπες και γελοίες.
Είναι ήδη κατεχόμενη. Βρίσκεται στην κατοχή των μυστηρίων της φύσης.
Ο άνθρωπος της φαίνεται μικρός και αστείος. Είναι απλώς ένα αδέξιο, βίαιο, άχαρο μπιρμπίλι,  μία απομίμηση.
Και εκείνος παραμονεύει μέρες ολόκληρες τα θηράματά του. Τα τρυπάει και τα καταπίνει. Όμως είναι ασήμαντα τα ψαράκια που καταπίνει και καταστρέφει. Είναι "ψυχές".




Άνα Ζουμάνη




SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image