Το κορίτσι που χάθηκε



Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι 8 χρονών, με σωματότυπο αγοριού και φορούσε ένα πράσινο παλτό -δυστυχώς με κίτρινα κουμπιά.
Είχε ρίξει ένα καπάκι στο έδαφος και το έσπρωχνε μπροστά της με μικρά ελαφρά πηδηματάκια στο ένα πόδι και με τόση επιδεξιότητα που ξεπερνούσε σε χάρη όλες τις μπαλαρίνες με δίπλωμα. 

Το κορίτσι είχε εκπαιδευτεί στη σχολή «Φύση»..  ήταν δηλαδή μια ολοκληρωμένη χορεύτρια..
Φιλοδοξίες δεν είχε ακόμη, ούτε είχε «δίψα για μάθηση», δεν είχε καν την ανάγκη να είναι καλύτερη από τις άλλες,  πόσο μάλλον να κερδίσει χρήματα για να αποσυρθεί αργότερα στην «κερδισμένη ησυχία».

Το κορίτσι δεν ήθελε να χορέψει ούτε Σοπέν, opus «έτσι κι έτσι». Δεν ήθελε να χορέψει ούτε την λίμνη των κύκνων, ούτε τη ζωή, ούτε τον θάνατο του κύκνου ήθελε να χορέψει. 
Δεν τα ήθελε όλα αυτά. Ήθελε απλώς να κλωτσά το ασήμαντο καπάκι του, χοροπηδώντας στο ένα πόδι. 

Το κορίτσι χοροπηδούσε στο ένα πόδι του και αυτό το έκανε με ύψιστη χάρη. 
Κανείς δεν είχε αντιληφθεί το μεγαλείο της, αφού και ο «αφηγητής»  δεν μπορούσε τότε να την δει. 
Όμως τον είδε εκείνη τελικά, κοκκίνησε ως τα αυτιά, έσκυψε, πήρε το καπάκι στο χέρι της και χάθηκε....


Άνα Ζουμάνη

SHARE

Άνα Ζουμάνη

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image