Το καπάκι



Το κορίτσι ήταν 8 χρονών με σωματότυπο αγοριού και φορούσε ένα πράσινο παλτό με δυστυχώς κίτρινα κουμπιά.
Είχε ρίξει ένα καπάκι στο έδαφος και το έσπρωχνε μπροστά της με μικρά ελαφρά πηδηματάκια στο ένα πόδι και με τόση επιδεξιότητα που ξεπερνούσε σε χάρη όλες τις μπαλαρίνες με δίπλωμα. 
Είχε εκπαιδευτεί στη σχολή «Φύση»..  ήταν δηλαδή μια ολοκληρωμένη χορεύτρια..
Ακόμα δεν είχε φιλοδοξίες, ούτε «δίψα για μάθηση», ούτε καν την ανάγκη να είναι καλύτερη από τις άλλες,  πόσο μάλλον να κερδίσει χρήματα για να αποσυρθεί αργότερα στην «κερδισμένη ησυχία».
Δεν ήθελε να χορέψει ούτε Σοπέν, opus «δεν ξέρω εγω τι», ούτε Τσαϊκόφσκι...  ήθελε απλώς να κλωτσά το ασήμαντο καπάκι της χοροπηδώντας στο ένα πόδι. 
Και το έκανε με ύψιστη χάρη. 
Κανείς δεν είχε αντιληφθεί το μεγαλείο της, αφού και ο «αφηγητής»  δεν μπορούσε τότε να την δει. 
Όμως εκείνη τον είδε τελικά, κοκκίνησε ως τα αυτιά, έσκυψε, πήρε το καπάκι της στο χέρι και εξαφανίστηκε. 


Άνα Ζουμάνη




SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image