Για το Γιωργάκη




Γιωργάκη, μόλις έλαβα το πρώτο σου γράμμα όπου μου έγραψες, «αγαπάω την Αμέλια».
Όμως αν θέλεις να ξέρεις αν στ' αλήθεια αγαπάς την Αμέλια, να μην εμπιστευτείς τα λόγια σου «σε αγαπάω», αλλά να σκεφτείς αν θα χαιρόσουν να της έδινες το πιο αγαπημένο σου βιβλίο, αυτοκινητάκι η ζωάκι, πιο πολύ από ότι θα χαιρόσουν αν το κρατούσες εσύ.
Μόνο τότε μπορείς να είσαι σίγουρος πως την αγαπάς...Γιωργάκη, αύριο θα σου στείλω την αγαπημένη μου συλλογή κοχυλιών σε ένα γαλάζιο πλεκτό ιαπωνικό καλαθάκι.
Τα μάζεψα στην ακτή της Αδριατικής Θάλασσας από τις 10 ως τις 25 Ιουνίου του 2001 και μάλιστα τα πιο εξεζητημένα μεταξύ χιλιάδων πανέμορφων κοχυλιών.
Τα δώδεκα τιγρέ κοχύλια όμως, τα αγόρασα γιατί, αν και ανήκουν και αυτά στην Αδριατική, δεν τα βρίσκεις στην ακτή, αλλά πρέπει να βουτήξεις βαθιά για να τα βρεις, όπως τα σγουγγάρια.
Τα κοχύλια αυτά  ήταν όλες οι αναμνήσεις του Λίντο και άλλων πολλών πραγμάτων, λαχτάρα,  χαρά, λύπη, όπως είναι πάντα.
Τώρα, Γιωργάκη, σου τα χαρίζω επειδή τα λόγια «σ' αγαπάω» έχουν τόσο μικρή σημασία και τόσο λίγο ήχο.

Η «Νάνα» σου



Άνα Ζουμάνη




SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image