Αντίο και εις το μη επανιδείν



Η κοπέλα περίμενε την ευτυχία
Εκείνη ήρθε επιτέλους και κάθησε στο κρεβάτι της με εμπιστοσύνη.
Είχε χρώμα χρυσοκίτρινο, σχεδόν ιαβανέζικο, μακρυά χέρια και δάκτυλα, πόδια δυνατά σαν τις κολώνες του παρθενώνα, πατούσες σαν εκείνες του Άτλαντα..
Η κοπέλα ρωτούσε και ρωτούσε, ρωτούσε και ξαναρωτούσε
«Είσαι αλήθεια; Είσαι στ΄αλήθεια η ευτυχία; Είσαι όντως εκείνο το πολυπόθητο;»

«Θα σου γράψω αύριο αν είμαι η δεν είμαι και θα κρίνεις μόνη σου»

Την άλλη μέρα βρήκε ένα σημείωμα στο κρεβάτι της
«Αντίο και εις το μη επανιδείν»

Ναι. ΗΤΑΝ όντως η ευτυχία, πραγματική και αληθινή




Άνα Ζουμάνη



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image