Εφημερόπτερα


Πίναμε τσάι χρυσοκίτρινο, μπροστά μας ο κόσμος όλος.
Το τσάι έδιωχνε την ψύχρα του οκτωβριανού απογεύματος..
Βλέπαμε σιωπηλά, έξω, στο μεγαλείο της γης..
Άνεμος κατέβαινε από τα βουνά..από τον κόσμο που σκοτείνιαζε..
και ετοιμαζόταν να αναπαυτεί.
Εφημερόπτερο «Άνθρωπε», άνεμος  θα κατέβει από τα βουνά..
για πάντα...

Α., ποτέ δε σε είδα τόσο ρόδινη σαν σήμερα,
στη θαλπωρή της καρδιάς ενός φίλου, ωστόσο βυθισμένη στο Σύμπαν.
Ένα τρένο σφύριξε στο βάθος..
Ένας σκύλος γαύγισε από μακρυά,  σαν αποκλεισμένος...
Κάπου γελούσαν ξένοι άνθρωποι - πολύ δυνατά.. και εσύ...
Ποτέ δεν ήσουν τόσο κοντά μου, όσο τότε.



Άνα Ζουμάνη




SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image