Καλοσύνη: Μια βολική κακοήθεια





«Ήταν καλοπροαίρετο», είναι μια μαρτυρία αυτοκαταδίκης.
Κακοπροαίρετο ήταν αγαπητέ μου, απλώς νομίζεις πως ήταν καλοπροαίρετο.
Η καλοσύνη είναι μια βολική κακοήθεια. Η μόνη αληθινή καλοσύνη είναι ... η ευθύνη.
Μη με συμβουλεύεις,  μη με βοηθάς από καλοσύνη, θα μπορούσα να γίνω θύμα σου.
Βοήθησέ με από ψυχρή, καθαρή σαν κρύσταλλο, σοφία..
Όλοι οι άνθρωποι που υποτίθεται πως ανήκουν ο ένας στον άλλο, «διευκολύνουν» ο ένας τη ζωή του άλλου με «καλοσύνη», γιατί είναι σχεδόν αδύνατο να νιώσουν ευθύνη για τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Δεν το μπορούν. Δεν το θέλουν γιατί εύκολα θα μπορούσαν να συγκρουστούν,  να παρεξηγηθούν.
Όμως την απλοϊκή, χαζοχαρούμενη, ούτως η άλλως ευνόητη καλοσύνη την καταλαβαίνουν όλοι.
Την αναγνωρίζει και ο αδιάφορος.
Η καλοσύνη είναι ενας δειλός ελλιγμός της ψυχής  που αποσκοπεί να εξαπατήσει τους εύπιστους.
Το ειδύλλιο της οικογένειας και της ερωτικής σχέσης, της φιλίας και της «φιλανθρωπικής» σχέσης με το συνάνθρωπο,  είναι συνήθως μια κατασκευή, ένα μόρφωμα ελλιγμών.
«Δεν ήμουν καλός μαζί σου, αχάριστη ;»,  είναι η ερώτηση ενός επιδέξιου βοδιού που έχει σκοπό να σαγηνεύσει και να βάλει σε αλυσίδες μια αδέξια αγελάδα.


Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα





SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image