Υγιής με σοφία αρρώστου. Ένα ιδανικό



Πως να την επενδύσω την περίσσεια ζωτική ενέργειά μου με φυσικό τρόπο;

Η ζωή σκάβει λάκκους ασταμάτητα, στους οποίους μέσα πέφτω και καταλανώνω συνεχώς ενέργεια στην προσπάθειά μου να ξαρφαλώνω και να βγαίνω πάλι έξω.
Πχ, ερωτικές απαγοητεύσεις.

Η απάντηση είναι: Οικονομία. Οικονομία, όχι τσιγγουνιά.
Πρέπει να φρουρώ τις ευγενείς δυνάμεις μου «νοσηρά φοβικά».
Κάτι που συνήθως κάνω μόνο όταν αρρωστήσω σοβαρά.

Ως τότε σπαταλώ. Ως τότε καταναλώνομαι.
Ο υγιής σπαταλά γιατί δεν προειδοποιείται.
Μόνο όταν αρρωστήσει, τότε γίνεται σοφός, τότε μαθαίνει την οικοκομία, ή μάλλον τότε του την επιβάλλει το άρρωστό του σώμα.
Όμως τότε έχει πλέον χρεωκοπήσει.

Αν ως υγιής είχα τη σοφία του αρρώστου θα έφτανα στα αστέρια.
Όμως αυτήν δεν την έχει σχεδόν κανείς συνειδητά.
Ασυνείδητα την έχουν κάποιοι ιδιοφυείς οργανισμοί που τα κατάφεραν να 100 χρονών και άνω και μια μέρα να «κοιμηθούν στην πολυθρόνα τους.

Πως έζησαν;  Μάλλον με οικονομία όσον αφορά ένα μεγάλο κεφάλαιο της ενέργειας της ζωής.

Δεν υπάρχουν «θαύματα της ζωής» που δεν μπορείς να τα υπολογίσεις με μαθηματική ακρίβεια.
Πρόκειται πάντα για έσοδα και έξοδα.
Η υγεία είναι ένα «δώρο του ουρανού». Πρέπει να αποδείξεις ότι την αξίζεις επενδύοντας σοφά την ζωτική σου ενέργεια.
Πρέπει να την προσέχεις, να την εκτιμάς και να τη σέβεσαι όπως ο φιλότεχνος συλλέκτης τη συλλογή έργων του Ρέμπραντ.

Το «δώρο του θεού», την υγεία, την κερδίζεις με απανωτές θυσίες.
Ας κάνουμε τις θυσίες αυτές  με χαρούμενη καρδιά, πριν να 'ναι αργά.

Πιστεύω πως η «χάρη του θεού» είναι ανεξάντλητη για όσους ελέγχουν τον εαυτό τους.



Άνα Ζουμάνη

εφημεροπτερ
SHARE

Άνα Ζουμάνη

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image