Λαχτάρα, που πας;



Εκείνη δεν μπορούσε να πάρει το σκύλο μαζί της στο θέατρο, οπότε τον πήρε εκείνος και πήγε μαζί του σε μία καφετέρια δύο τετράγωνα παραπέρα.
Θα περίμεναν μαζί.
Ο σκύλος κάθησε έτσι ώστε να έχει την είσοδο στα μάτια του και εκείνος το βρήκε πρακτικό, αν και υπερβολικό, αφού, παρακαλώ, ήταν 9 η ώρα και θα περίμεναν ως τις 12.

Τώρα καθόταν και οι δύο και περίμεναν...Κάθε αυτοκίνητο που περνούσε ξυπνούσε ελπίδες στο σκύλο και εκείνος κάθε φορά του έλεγε: «Σκύλε, δεν είναι εκείνη,  σοβαρέψου... Δεν είναι εκείνη, μόλις έφυγε»
Ο σκύλος είχε αρρωστήσει από λαχτάρα και τρείς την ώρα γύριζε και τον κοίταζε: « Θα έρθει, δεν θα έρθει...;;»
«Θα έρθει! Θα έρθει!» του απαντούσε εκείνος.

Μια φορά ο σκύλος παράτησε την σκοπιά του, τον πλησίασε, έβαλε τα πόδια του στα γόνατά του, σα να έλεγε: «Πες μου την αλήθεια σε παρακαλώ... θα την αντέξω».
Εκείνος έσκυψε και τον φίλησε.

Κατά τις 10.30 άρχισε να κλαψουρίζει και εκείνος του είπε: «Αγαπητέ μου, κι εγώ αγωνιώ.. κάνε υπομονή, ας είμαστε ψύχραιμοι».
Όμως ο σκύλος είχε γράψει την ψυχραιμία στα παλιά του τα παπούτσια και συνέχισε να κλαψουρίζει.
Μετά άρχισε να κλαίει σιγανά: «Θα έρθει, ή δεν θα έρθει;»
«Θα έρθει! Θα έρθει!»

Τώρα είχε ξαπλώσει φαρδύς πλατύς στο πάτωμα.
Δεν έκλαιγε πλέον, κρατούσε την είσοδο σταθερά στο μάτι και εκείνος επίσης.
Ήταν 11.45.

Επιτέλους ήρθε!
Εκείνη πλησίασε με τα απαλά της βήματα και τους χαιρέτησε γοητευτικά.
Ο σκύλος φώναζε, τραγουδούσε και πηδούσε από την τρελή χαρά.
Εκείνος πήρε το παλτό της και το κρέμασε στην κρεμάστρα.
Εκείνη τον κοίταξε και ρώτησε: «Ανυπομονούσες;»
Και μετά: «Το έργο ήταν υπέροχο...Το απόλαυσα»

Όμως εκείνος ένιωθε:~Λαχτάρα,  εσύ που χύνεσαι σαν λάβα, μέσα από την καρδιά των πλασμάτων έξω στον κόσμο, που πηγαίνεις τότε;  Εξατμίζεσαι στο διάστημα όπως το νερό στα σύννεφα;
~Όπως ο αέρας είναι γεμάτος νερό, έτσι είναι ο κόσμος γεμάτος και βαρύς από όλη εκείνη τη λαχτάρα που ήρθε και δεν βρήκε ψυχή  για να της δώσει στέγη.
~Τι κάνεις, Λαχτάρα, εσύ το καλύτερο της ζωής,  όταν δε βρεθεί ψυχή να σε ρουφήξει άπληστα και να σε μετατρέψει σε δύναμη;
~Λαχτάρα,   εσύ που χύνεσαι  σαν λάβα, μέσα από την καρδιά των πλασμάτων  έξω στο κόσμο, που πηγαίνεις τότε;




Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα





SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image