Πάρε με μαζί σου Καπετάνιε....



H ωραία ξανθιά φοράει ψάθινο καπέλο, ροζέ πλεκτό φόρεμα ως το γόνατο με φαρδιά καφέ ζώνη και σκούρες κόκκινες μπότες.Η μικρή της κόρη έχει κόκκινα μαλλιά, πράσινα μάτια και μακρυά άσπρα δάκτυλα.
Ο σύζυγος φεύγει για  βαρκάδα με την κόρη του....
Η γυναίκα με τα ξανθά μαλλιά μένει μόνη πίσω. Ακουμπάει το σαγόνι στο χέρι της και κοιτάζει πέρα το νερό...Νιώθει πως κάποιος τη θαυμάζει....

Ξαφνικά εκτοξεύεται έξω από τα όρια της όμορφης οικογενειακής ζωής, μέσα στον ωκεανό της μεγάλης ζωής, με το μεγάλο της μυστήριο...«Είμαι σαν την φύση» , ένιωσε,  «η λίμνη, το δάσος,  το κιτρινοπράσινο λιβάδι με τους άνιθους και εγώ».
Κάτι συμβαίνει με τον άντρα. Αρχίζει να μεταμορφώνεται...ανοίγει φτερά για να πετάξει έξω από τον κόσμο... Όμως μας παίρνει και εμάς μαζί. Τη γυάλινη λίμνη, το σοβαρό σκοτεινό δάσος,  το μεθυστικό λιβάδι και εμάς... Εμάς!  Γινόμαστε κομμάτι της ψυχής του και πετάμε μαζί του, ψηλά... μακρυά...»

Ο σύζυγος και η κόρη γύρισαν πίσω.
Η γυναίκα με τα ξανθά μαλλιά τύλιξε ένα σάλι γύρω από τους ώμους του κοριτσιού.
«Είσαι ξαναμμένη από την κοπηλασία», της είπε.
Έπειτα αγκάλιασε τον άντρα της και είπε χαριτολογώντας, «Δωσε μου ένα φιλί, Γεροκαπετάνιε».

Μετά τον κοίταξε... τον άλλο: «Με πήρες μαζί σου στο ανάλαφρο ταξίδι σου, νέε Καπετάνιε, σε ευχαριστώ γι' αυτό.Αγαπημένε μου άντρα, γλυκό μου παιδί...! Έχω κι εγώ φτερά τώρα...! Αλλά εκεί δεν πετάς μαζί μου, βαρύ, αδέξιο πουλί του ουρανού.... »

Όταν έφευγε, αγκαλιά με τον σύζυγό της, κρατώντας την κόρη τρυφερά από το χέρι, γύρισε το κεφάλι....'Εκείνος ένιωθε πως τον ικέτευε: «Πάρε με μαζί σου ακόμη μια φορά, Νέε Καπετάνιε»
Και την πήρε μαζί του δίνοντας της ένα βλέμμα γεμάτο θαυμασμό και φιλία ....



Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image