Δώσε κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν' αρχινήσει



Από τα ψηλά παράθυρα μπήκαν πετώντας οι νεράιδες και αιωρούνταν πάνω από την κούνια του νεογέννητου γιου του βασιλιά.
Αμέσως  ξεκίνησε ο διαγωνισμός. Ποια από όλες θα κάνει το καλύτερο δώρο στο παιδί;

Η πρώτη του έδωσε ομορφιά, η δεύτερη υγεία, η τρίτη πνεύμα, η τέταρτη καλή διάθεση κλπ κλπ...
Άναψε και ο καυγάς, αλλά αποτέλεσμα δεν έφερε.

Και τότε πέταξε μέσα, αλαφιασμένη και καθυστερημένη, η πιο νέα από όλες (οι νεώτερες έρχονται  πάντα με καθυστέρηση) και φώναξε:  «Ω γιε του βασιλιά, εγώ σου δίνω το χάρισμα να κάνεις σέξ μόνο με τη γυναίκα που αγαπάς, αλλιώς να είσαι ανίκανος».

Όταν το άκουσαν αυτό οι υπόλοιπες νεράιδες, άρχισαν να χλευάζουν τη συνάδερφό τους και μάλιστα να την αποκαλούν «μοντέρνα», αν και αυτή η έκφραση  δεν υπήρχε τότε.
Όμως  η βασίλισσα λεχώνα, φώναξε:  »Αυτή, αυτή! Αυτή κέρδισε το βραβείο!!!«
Ο βασιλιάς πίστεψε ότι η γυναίκα του τρελάθηκε, όμως δεν τόλμησε να το ξεστομίσει και έριξε το φταίξιμο στον επιλόχειο πυρετό.

Τότε όλες οι άλλες νεράιδες καταράστηκαν την «ανώμαλη βασιλική οικογένεια» και έφυγαν παίρνοντας τα δώρα τους πίσω.
Ο βασιλιάς τρόμαξε πολύ και ήταν πολύ απελπισμένος.
Η νέα νεράιδα όμως χαμογελούσε και χαμογελούσε και την έβρισκε πολύ. 
Ήξερε ότι από το περίεργο δώρο που έκανε στο γιο του βασιλιά θα ξεπηδούσαν όλα τα άλλα δώρα που πήραν πίσω οι υπόλοιπες νεράιδες.
Και έτσι έγινε.
Ο γιος του βασιλιά μεγάλωσε, στέφτηκε βασιλιά και έγινε ένα θαύμα σοφίας και καλοσύνης,  δύναμης και ηρωισμού και όλων των άλλων ευγενών ανθρώπινων αρετών.

Όμως μια μέρα, στο ζενίθ της ζωής του, ο νέος βασιλιάς, έψαξε και βρήκε τη νεράιδα που κάποτε του έριξε αυτήν την ευεργετική κατάρα και την παρακάλεσε για μια μόνο φορά να την πάρει πίσω, γιατί γνώρισε μια υπέροχη θηλυκιά που τον καύλωνε,  όμως δεν μπορούσε να την αγαπήσει, γιατί ήταν χαζή, κακιά και χλαπάτσα.
Και εκείνη τον απελευθέρωσε από το δώρο της, μόνο γι΄αυτήν τη μία και μοναδική φορά.
Αργότερα,  η νέα νεράιδα, που ήταν μια ατόφια  ιδεαλίστρια τον ρώτησε γεμάτη αγωνία:  «Και...-;;;;»
«Καθόλου άσχημα, καθόλου άσχημα..μια χαρά ήταν», απάντησε εκείνος μεγαλειωδώς.

Ηθικό δίδαγμα:
Καλό είναι το κολάρο, αρκεί να κάθεται χαλαρά για μπορεί ο αέρας να μπαίνει ανεμπόδιστος στα πνευμόνια μας. 
Και γενικώς. Γυμνό βασιλιά δεν θέλουμε, ας φοράει και κοστούμι, όμως το κοστούμι του πρέπει να κάθεται αναπαυτικά πάνω στο σώμα του, σαν να λέει:
«Η ελευθερία κίνησης του βασιλιά μου πρέπει να μας είναι πιο σημαντική από την  ομορφιά του. Η  γραβάτα του δεν μπορεί ποτέ να είναι "επαρκώς" χαλαρή, ούτε ο γιακάς του ...και η ζώνη παρακαλώ...  χαλαρά... κι άλλο... κι άλλο... ακόμη λίγο....ΕΤΣΙ ΜΠΡΑΒΟ! Πρέπει να επιτρέπω στον κύριο μου το δικό του port-de-bras. Αυτή θα έπρεπε να είναι η γραβατοφιλοδοξία μου.»




Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα





SHARE

Άνα Ζουμάνη

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image